merçmeda dünyası, konuşulan dil: sandrocimekçe

global girişimcilik haftası

2009-11-24T19:00:00.004+02:00

16-22 kasım tarihleri arasında endeavor derneği tarafından düzenlenen global girişimcilik haftası sona erdi. biz gittik, dinledik, sorduk, cevap aldık, öğrendik. kesinlikle süperdi seminerler.. katılamadıklarım için üzülmekteyim hala :) sizinle de birkaç fotoğraf paylaşalım dedik..

(gidemeyenler, seneye mutlaka ama mutlaka katılmalılar :))

oyun olimpiyatları

2009-10-25T02:22:00.007+03:00

bugün izmir buca gölet'te oyun olimpiyatları vardı. önce paintball, sonra canlı langırt, sonra da "arayan bulur" oynandı. paintballu zaten biliyorduk da canlı langırt da zevkli bi' hadiseymiş baya :)

arayan bulur içinse aradık belamızı bulduk demek istiyorum :) sorular iyi hazırlanmıştı oldukça, kazıktı yani, eheh...

sonrasında cardfinans go card geldi, tişört dağıttılar bize, uçurtma uçurduk, foto filan çekildik topluca. tişört diyince aklınıza logonun eşşek kadar olduğu dandik tişörtler gelmesin bu arada. "goril", "gotik" gibi kelime oyunları yapmışlar, şekerdi tişörtler çok :) hatta bana kalmadı, kapıldı hepsi.. cardfinans'ın gelmesi beklentimiz dahilinde olan bi' şey diildi açıkçası, ama son zamanlarda ağırlık verdiği bu aktivitelerle go card cidden öğrenci dostu imajını iyice sağlamlaştırdı gözümde ve yaptığı sürprizlerle daha da sever oldum diyebilirim. şurda da okuduğum kadarıyla geçen hafta istanbulda bikaç sinema salonunda koltukların altına bedava bilet yerleştirmiş ve ücretsiz popcorn dağıtmış. hedef kitleyi nerde bulacağını ve gönlünü nasıl fethedeceğini iyi biliyor go card :) iyi kıyak geçmiş valla..

aslında uzun uzun anlatırdım bugünü; ama uykum geldi çok, fotoları da ekliyor ve bi' sonraki oyun olimpiyatlarında görüşmek üzere diyerek yatağıma doğru yol alıyorum :)

öle böle

2009-10-25T02:20:00.000+03:00

ne zamandır ihmal ediyoruz burayı, farkındayız. ama geri döndük! :)

firsatçı mısınız?

2009-08-12T14:29:00.001+03:00

ben fırsatçı oldum. http://firsatciyiz.com/

bu siteyi keşfettim keşfedeli her şeyden alasım geliyor. süper ürünler inanılmaz ucuz fiyatlara gidiyor. mantığı çok güzel, ne kadar çok kişi o kadar yüksek indirim. yapanın aklına sağlık..

8766

2009-06-22T12:05:00.000+03:00

8766 güzel sayı bak. oldukça da büyük. hey gidi hey...

ee ne olacak şimdi?

2009-06-20T14:11:00.000+03:00

kelimenin tam anlamıyla boşlukta olma durumu. hatta aynı zamanda hayatın ne kadar ibne olduğunun anlaşıldığı anlardan birisini canlı canlı yaşama durumu.

şimdi okullu olduk, sınıfları doldurduk, sevinçliyiz hepimiz yaşasın okulumuz.... bu şarkıyı ilk söylememden bu yana 18 yıl geçmiş. o zaman her şey oldukça uzak gözüküyor insana. neticede tüm dünyası okul yolu, mahalle arası ve hayalini kurduğu bisiklet olduğundan çok da sorun etmiyor bu tip kavramları. kızların saçını çekip, önümüze gelene yüz tekme gibi salakça nakaratlarla grup halinde yürümek daha önemli geliyordu o zamanlar.

ilkokul devam etti, haydi oğlum, anadolu lisesi sınavı, özel okullar sınavı, cart sınavı, curt sınavı derken beden dersleri gitti sınavlar geldi yerine. olsun ama hala okuldan çıkınca top oynamak daha önemli bir yer tutuyordu. o zamanlar playstation ya da bilgisayar yok* haliyle bizim için pes sokakta oynanan kadar. gerçi isimler gayet türkçe ama olsun şimdikilerden çok daha güzeldi.

ortaokula geldik sonra, 3 sene. anadolu lisesi'ni kazanamamışlığın ince ezikliği ilk hafta ortadan kalktı. arkadaşlık ilişkileri önemli hala. hayat kavramının çapı genişlemek birlikte kapsamı çok da genişlemiş sayılmaz.

ve lise. ah lise ah. cemil cümle için çok şey ifade etse de benim için pek de güzel sayılmadı hiç. oldukça popüler ve güzel bir liseye gittim ama o kadar. fazlası olmadı. hemen herkesle ortak olan ise en hasından arap tayı kıvamında sınav derdine düşmüştük.

işte bu yüzden üniversite hemen her ergene bir umut kapısıdır. liseden sonra üniversite cennet gibi gözükür. ortam, büyümüşlük fikri, il dışındaysa kendi ayakları üzerinde durma kavramı daha neler neler. sonra geleceğe dair hayal kurmak falan. tonla ekşın yani. düşünüyorum da hakikaten güzel lan. konserler, şenlikler pehh...

ne demiş oracle* başlangıcı olan her şeyin bir sonu vardır. bitti lan. ee ne olacak şimdi? yani bu mudur? hazırlık dahil toplamda 5 yıllık süreç bitiyor. başlarken hayali kurulan iş hayalleri gerçek bile olsa ne farkeder yahu? okul bitiyor. gecelemeler bitiyor. okul muhabbeti bitecek. "hocam yerime imza atarsın ok?" sonlanacak.

mesele şu ki, öğrencilik insanı hayattan bir şekilde uzaklaştırıyor. iş -ki şu kriz denen süreç içinde gayet zor ya neyse- buldun diyelim, öğrencilik hayatı bitiyor yahu. yani artık çocuk değilsin. sorumlulukların var. işe giderken iş arkadaşına "aga ben gelemeyecem yerime bi imza at" diyemezsin. ya da kafan sıkıldığında çıkıp gidemezsin. öğrenci evi denen kavram ortadan kalkıyor bir kere.

yüksek lisans yap, doktora yap değil mi? iyi de onlar okuldan sayılmaz bu bir. ortalaman var mı diye sorsana bir de arkadaşım. anca yap da yap. hey yarabbim. deli olmak işten değil.

neyse ne yapalım biz de askere gideriz. tabur kalk! emir eri olmak için zaten bunca eğitim. kısa mısa olur mu lan. ordunun bize ihtiyacı var. dört yanımız düşman dolu. türk'e türk'ten başka dost yok!

öptüm lan

2009-06-19T02:37:00.003+03:00

mariachi denen birayı içmedim. ki içeceğimi de sanmam. bira benim için tombul şişedir neticede. ama sitesindeki advergame'e bakmadan edemedim. daha önce sinemada gördüğüm tahrik edici(yani bildiğin klasik) reklamı ile aynı reklamı koymuşlar yahu. neyse fotomu yükledim ve hatunu öptüm. holey!! ne oldu şimdi ya?

la bu tıpkı behlül bihter'i öpünce biz de öpmüş sayıldık hesabı oldu ya neyse...

http://benolsaydimoperdim.com/?mId=30355830.3

ahan da öpücüğün belgesi.

mercimek büyüdü koca kız oldu günü!

2009-06-18T01:08:00.001+03:00

sacları spagetti gibi olmadı bence orager ayrıca, sensin spagetti. allam yareppim ya. sanatıma haraket yeminlen!

sabah, balkon, çıplak ayak

2009-06-14T20:59:00.002+03:00

sabahın köründe kalktım yine her zamanki gibi. sabah çiyi düşmüş etrafa hoş bir serinlik var. tam sigara içilecek hava dedim yaktım bir tane. hani öldüğüm falan da yok ama nedense gözlerimin önünden geçti geçmiş günler. yalın ayak duruyordum balkonda ondandır dedim umursamadım. lakin sonradan farkettim bu geçen şey film değildi, kısa filmler gibi ama tam olarak öyle de değil. başlıyor ama nihayete ermiyor bir türlü. hep yarıda kalıyor. hani sonlarının nasıl olduğunu kestirebilsem tamamlıyacağım da bir fikrim yok ki!

ukte formunda hepsi, başlıkları hazır lakin tanımları yok. birisi tamamlar mı belki o zaman ben de coşar yazarım bir şeyler diye düşündüm lakin kimse ilgilenmedi. zaten ilgilenmeleri de gerekmiyor da maksat suçu başkasına atıp yükten kurtulmak. suçu başkasına atınca vicdanı rahatlıyor insanın. umursamıyor hatalarını. lakin kimse de suçu üstlenmeyince işte o zaman kötü koyuyor adama. işte o zaman, sabah çiyi düşmüş balkonda yalın ayak dikilirken filmler gözünün önüne geliyor. başı olan sonu olmayan, konusu anlaşılmayan.

ilk sigarayla bunları düşünüyor insan, sonra ikinci sigarada daha da kötüleşiyor durum bariz titremeye başlayınca kafa da sallanıyor anlaşılan düşünceler berraklaşıyor galiba. çaresizlikler geliyor aklına insanın. sorumluluk ne boktan şeymiş hocam? sorumluluk bokuna hayallerden vazgeçmek ne sikko durummuş. yahu birileri bana bunu deseydi hiç girişmezdim onca sorumluluğun altına! bak yine başladı aynı döngü, neden suçluyorsun başkalarını? sen farkına varmadıysan neden uyarsınlar ki? senin hayatın hakkında başkalarının yardımına neden ihtiyaç duyuyorsun ki?

üçüncü sigarada insan anlıyor sigaranın bokunu çıkardığını. aç karnına hem de soğukta, hem de balkonda üstüne yalın ayak cidden boku çıkıyor. ama ne yaparsın aydınlanma denilen hadise zor zenaat. nerede ne zaman geleceği belli olmuyor. geldiği zaman yanında zatürreyi getirirse de bir şey diyemezsin yani. neyse üçüncü sigaranın aklına getirdiklerine gelelim şimdi. üçüncü sigaranın aklıma getirdiği şey artık daha fazla sigara içmeden zıbarıp uyumam gerektiği.

avrupa'nın en dar sokağı

2009-06-09T15:15:00.001+03:00

ymış burası. neyse ki hala geçebilecek durumdayım :)

öğrençi işi

2009-05-23T01:03:00.001+03:00

http://ogrenciisi.blogspot.com/

merçmeda yapımı sayılır. takip edilesi..

nerde ne ucuz, ne öğrenci işi, ne yapılmış öğrenciler için filan. mütemadiyen güncelleniyor, durduramıyoruz!

zayıf = mutsuz / şişman = mutlu

2009-05-21T13:12:00.004+03:00

zayıflıyorum.. o tombul, her yeri sıkılası/yiyilesi/mıncırılası(dahauzardabuyazmıyımben) falan yerlerim eriyo yok oluyorum lan bildiğin! dünya üzerinde kapladığım alan küçüldükçe mutluluklarım da azalıyo. mesela koccaman bi magnum yerken nasıl mutlu olunuyodu unuttum ya da 8 dilim pizza yiyip üstüne sarımsaklı ekmeğin keyfini çıkartmak falan hepsi eskide kaldı(evet8dilimpizzaüstünesarımsaklıekmeküstünetatlıfalan). aslında ben böle bi yazı yazmıycaktım ama gecenin bi yarısı cep telefonuma gelen bi mesaj sonrası "evet mercimek bunları yazmalısın, ibretliksin kızım" dedim. kısaca anlat dedi andro sen sadece anlat.. o gece bana gelen mesaj aynen şuydu ; bence zayıfladığın için mutsuzsun, gel dombili ve mutlu bi yaz için el ele verelim?
cık vermeyelim, ağlak ama güzel olalım, kameramanlara değil kameralara da oynayalım diyorum ben. hem mutsz değilim zaten çok değilim en azında uff tamam üstüme gelmeyin! çok özledim börgırda vupır üstüne çikın fırayz yemeyi hem de bol patatesle bi de mayonezli bi de barbekü soslu tamam ço özledim özsütte dana kadar pastayı hiç zorlanmadan yemeyi ammaaaa!! işte bu amadan sonrası çok mühim, 4 yıl önceki pantolonumu giyiorum lan, oldu! mağazaya bi gidiyorum bişey alıyorum denemek için tezgahtar(pardonsatışdanışmanı)kıza/oğlana bi küçük bedeni var mııııı diye sormak dünyanın en gzel şeyi ehehe. neyse yazın çakma kumru, çakma boyoz, yağlı peynirli kahvaltılara merhaba diyeceğim ana kadar da zayıf ve mutsuz olmaya devame edicem, andro gelene kadar.

bi de yaşasın yemek yemek!

herkes bir gün 15 dakikalığına meşhur olacak

2009-05-20T21:40:00.003+03:00

3 dk sını dün harcadım ben rezil bi' şekilde.. şöyle ki:

şimdi sergi açılışım vardı benim, yani bi' tek benim değil de 21'den 76'ya 17 kadın fotoğrafçının. ortak bi' projeydi ve açıldı, mutluyuz, neşeliyiz, mütemadiyen şarap içiyoruz bi' de. bu 17 kadının arasındaki en genç fotoğrafçı oluşum tüm gün insanlara 'en gencimiz, en küçüğümüz' şeklinde tanıtılmamla devam etti. neyse işte, ege tv'den gelmişler, röportaj yapacaklar. Arzu (arzu filiz güngör, proje sahibi) 'andromeda'yla yapmak ister misiniz? en gencimiz..' onlar da istediler.. işte ben başta her ne kadar 'ya şey yapmasak biz pek ben ee..' dediysem de, kameraman 'ışık rahatsız eder mi? açabilir miyim?' dediğinde 'tabii ki açabilirsiniz' diye artistik bi' giriş yaptım. neyse ilk soruyu sordular, cevapladım. fena diildim sanırsam. sonra kız dedi ki, 'buranın en genclerindenmişsiniz' ve sustu.. ne denir? 'evet, en genciyim..' dedim. kamera kızın kıç tarafında olduğundan suratı görünmeyen kız gözlerini pörtleterek bana baktı konuş der gibi. ben de başladım konuşmaya: 'yani işte en gencim ama, o kadar da genç sayılmam aslında.. yani o kadar gencim tabii de, çok genç böle çocuk filan diilim sonuçta. yani 20-21 yaşlarındayım, 15 diilim en azından. çok güzel, aysun da arkada dans ediyo güldürmeye çalışıyo beni.. neyse ne diyoduk.. öyle yani, gencim evet..' kız: teşekkür ederiz..

yemin ederim abartmıyorum.. 20-21 yaşlarındayım ne lan? dikkat ettiyseniz yaşımı bilmiyorum. off çok dertliyim okuyucu. sarhoş diildim, ama kafam cidden çok güzeldi :)

ayrıca kameralara oynayamamış olabilirim, ama belli ki kameramana oynamışım.. eheh.. ben dertlenince 'çok tatlıydın' filan dediler, yazık :)

20-21 yaşlarındayım ama 15 diilim en azından ne ya? andromedatopolsun.blogspot.com şöhret basamaklarını çıkamadan indim.. ayh.

neticede

2009-05-20T20:40:00.003+03:00

neticede hayat yorucu şey azizim. sabah kalkıyorsun, her zamanki ritüelleri yerine getirdikten sonra askıda beklettiğin o güne özgü ya da her zamanki ifadeni takınıp bırakıyorsun kendini akışa...

neticede akış bu. kontrolsüzce sürüklenme durumu söz konusu. her ne kadar akış kontrolsüzce ve özellikle senin kontrolün dışında olsa da, sen asla ama asla ifadenden ödün veremezsin. neden? koruman gereken ama iyi ama kötü bir imajın var. sanma ki susuzluk her şey, imaj hiçbir şey. tam aksine imaj her şey gerisi hava civa. imajını muhafaza etmen şart, çünkü ispatlaman gereken çok şey var etrafına...

neticede kendi hayatını yaşamayı değil, başkalarınca beğenilmesi amaçlanan bir hayatı istiyorsun. hem dert edilecek bir hadise değil. neticede pazarlamacılar ve toplum mühendisleri sağolsun herkese uygun bir kalıp bulunur oldu günümüzde. kimlikmiş, sana özgüymüş, bana özgüymüş... ne önemi var ki? kalıplara uysun yeterli.

neticede metamız olması gereken nesnelerin metası olarak devam ediyoruz "yaşama"ya. daha çok bağlantı içinde olmak marifet sayılıyor ayrıca. facebook'ta kaç arkadaşın var? 200? 300? daha fazla? sahi kaç kişiyle aktif olarak görüşüyorsun? listende yer aldığı halde gün içinde görüp selam vermediğin kaç insan var? ama bunların önemi yok ki. genel kalıp olabildiğince çok bağlantın olmalı diyorsa, olacak. aykırılık değil ortaklık esas olan.

neticede sen kendine özgü bir birey değil, kitlenin beklentisine uygun bir dişlisin. amaç makinenin dönmesi, doğru amaç için çalışması değil. sadece çalışması. ailen sana kafalarındaki kaderi biçer, kız arkadaşın ya da erkek arkadaşın senin için tüm geleceği parseller, iş yerin hayatının geri kalanını ipotek altına alır, devinim içinde hiçbir şeye hakettiği kadar önemi vermeden sürdürüp gidersin günlerini...

neticede, neticede kapılma bu düzene. nehrin içindeki bir kayanın üzerine çık. etrafına bakın. bak bakalım ne göreceksin? kalıplar senin ifade etmedikçe içinde barınma ama sırf bir şeyin içinde barınmak için de kabullenme kalıplarını. etrafının sana biçtiği hayatı değil, kendi istediğin hayatı yaşa. sırf çevrendekiler istiyor diye bir ilişkiye devam etme ya da konuşmak istemediklerinle konuşma...

neticede hayal kurmak güzel ne de olsa...

kağıda karalananlar
mayıs'09

olmaz yanlış. ııhh!!!

2009-05-17T23:34:00.004+03:00

olmaz olamaz imkansız benimsin... böyle miydi yahu bu şarkı? neyse. önemli de değil zaten. bir yerden başlamak lazım diye bunu kullanıyorum. hem ne demiş oracle ablamız. başlangıcı olan her şeyin sonu da vardır. yani meraklanmayın bu saçmalamalar güruhunun da bir sonu olacak. ama ne zaman? azz sonra!!

bu yazı sırf andromeda'nın dırdırmatik özellikli çenesinden bir nebze olsun nasiplenmemek adına tuşlanmış olup, üyesi olduğum hiçbir platformda gerek konseptleri gereği, gerekse de bu yazı profiline uygun başlık olmamasından ötürü yer almayacaktır.

zaten bu yazının bir amacı da yok. şimdi başlıyorum. hazır mısınız? ha bu arada okuyan olursa baştan sona haber etsin. kendisine sürpriz ödüllerim olacak. vallaha.

bu kadar güzel olmaya hakkı olamaz onun. evet olamaz. hayır olamaz. gitmeli artık buralardan bak şiir bile buldum hatta o'nu bıraktım şiire aşık oldum. ama cemal süreya'ya değil. o kötü eder adamı. neticede mutlu olmayı kim istemez ki, ama mutsuzluğa da var mısın sorusu var onda ve fatal error verir adamda animallah. ben onunla ilgili feyzbuh aleminde ne var ne yok siler süpürürken, eldeki avuçtaki her nevi dokümanı hatmederken o gezemez öyle ortalarda.

şimdi ne oluyor dediniz kanımca. ne bu paragraf. tanıtayım kendisi kağıda alınan notlar serisinden. şubat 2008'de karalanmış. kanımca otobüste olmuş çünkü o yazıyı başka türlü yeniden oluşturamam.

insanoğlu ne garip değil mi?-bak yine aynı kalıp. bundan sıyrılmam lazım. yazı içinde soru sorup cevaplamak benim isyanım oldu resmen.- hayır ama cidden garip. vallaha. yani bir yıl öncesi ile şimdisi arasındaki değişimi ileri sarma tuşu olsa da görsek. altımıza sıçarız gülmekten. değmez hiçbir şey bu hayatta iki damla göz yaşına. al bunu da yazın mezar taşıma beğendim cidden.

şimdi sözü can yücel'e bırakırken bir sonraki zırvalama eyleminde görüşmek üzere diyorum. esen kalın...

ağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"o olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
demeyeceksin işte.
yaşarsın çünkü.
öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
çok sevmeyeceksin mesela. o daha az severse kırılırsın.
ve zaten genellikle o daha az sever seni, senin o'nu sevdiğinden.
çok sevmezsen, çok acımazsın.
çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...
hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
senin değillermiş gibi davranacaksın.
hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
çok eşyan olmayacak mesela evinde.
paldır küldür yürüyebileceksin.
ille de bir şeyleri sahipleneceksen,
çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
gökyüzünü sahipleneceksin,
güneşi, ayı, yıldızları...
mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"o benim." diyeceksin.
mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin...
mesela gökkuşağı senin olacak.
ille de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
mesela turuncuya, yada pembeye.
ya da cennete ait olacaksın.
çok sahiplenmeden,
çok ait olmadan yaşayacaksın.
hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
ilişik yaşayacaksın.
ucundan tutarak...

lens mens

2009-05-17T21:35:00.002+03:00

Satılık

Canon 28 - 105 f / 3.5 - 4.5 USM ayrıca macro özelligide vardır. Parasoley , ön ve arka kapakları mevcuttur.

fiyat 250 tl

ps: parasız öğrenciden satılık :) pek kullanılamadı, arkadaşımın, ordan biliyorum..

http://urun.gittigidiyor.com/CANON-EF-28-105-ULTRASONIC-LENS-OBJEKTIF_W0QQidZZ12823452

şu linktekinin aynısının 250 tl si :)

emre.hlvc@gmail.com adresinden ulaşabilirsiniz sahibine, detayları konuşursunuz filan. parasız olduğu için üzüldüğünüze dair mailler atabilirsiniz, acırsınız alırsınız; olur yani, yeter ki alın.

sebepler, sonuçlar bu bitmez bu sorular

2009-05-16T14:32:00.001+03:00

"hayatta hiçbir şey sebepsiz değildir, vardır bir alamet-i farikası" demişti yakın bir arkadaşım. alamet-i farikası nedir bilmem ama insanı ümitsizliğe ve mutsuzluğa sürükleyen bu alameti çözmek olsa gerek.

alametin ardında yatan sebeplerin kendine haslığı ve durumsallık yaklaşımına %100 uygunluğu bir başka problem olsa gerek. siz sorarken neden böyle oluyor diye, o gerekli koşulların oluşmasını bekler. bir nevi şartların olgunlaşması hadisesi.

lakin sorunun kaynağındaki bir diğer hadise bu şartın olgunlaşmasına kadar geçen süre. sabreden dervişin ya muradına ereceği ya da beklemekten mefta olacağı süre...

şubat 2009

the story of stuff

2009-05-13T23:32:00.001+03:00

Tüketim dünyasıyla ilgili baya başarılı bi' animasyon. işletmenin özeti diyebilirim. üretim, ekonomi, pazarlama, tüketim..
izleyin: http://www.storyofstuff.com/index.html

sansüresansür

2009-05-13T16:25:00.004+03:00

01 – Pisuvar

Embed:

URL:

http://www.vimeo.com/4500653

02 – Market

Embed:

URL:

http://www.vimeo.com/4500414

03 – Otopark

Embed:

URL:

http://www.vimeo.com/4500393

04 – Manav

Embed:

URL:

http://www.vimeo.com/4500303

05 – Kitapçı

Embed:

URL:

http://www.vimeo.com/4500241

http://www.sansuresansur.org/

my brute

2009-05-13T00:45:00.005+03:00

tabii ki eksik kalmadım.. brute'umun yanında pupil ordusu da oluşturdum sayılır kendime.

öncelikle buyrun;

http://androverdose.mybrute.com/

sonralıkla da androverdose'un masterlığındaki pupiller;

http://androllyanna.mybrute.com/

http://androver.mybrute.com/

http://androsofya.mybrute.com/

http://sarayadam.mybrute.com/

http://hoppahoppacik.mybrute.com/

bi de ekstradan, -benim pupilim diil bu, sevgili sevgilime yaptım;

http://sicirtkan5555.mybrute.com/

gördüğünüz gibi kızlar takımı gibin bişi kurdum kendime.. beklerim, dövüşürüz filan.

bi' de şöyle bi' site var oyunla ilgili, brute unuzun hangi levelda hangi özellikleri alabileceğini görebiliyorsunuz, hangisini geliştirmeye karar verirken filan kullanılabilinir. ayrıca ben level 13'te alacağım özelliklere bakıp şimdiden heyecanlandım açıkçası :) level yükseldikçe geçmesi zor oluyor gerçi, sanırım kendi yaptığımız dövüşler dışındakiler, yani diğer saldırılar experience point kazandırırken level atlamaya etkisizler. bi' bilen var mı buralarda? neyse ben bi' clanıma sorıyım..

çapraz ilişkiler ve çelişkiler

2009-05-07T23:06:00.000+03:00

http://abc.go.com/primetime/lost/index?pn=connection

çok şık..

2009-04-30T19:37:00.001+03:00

http://kimlikveitaat.blogspot.com/ :)

münevver karabulut

2009-04-30T19:36:00.001+03:00

http://munevver-karabulut.blogspot.com/

yazmak isteyen olursa invitation gönderebilirim hemen..

acımasız gercekler

2009-04-27T23:02:00.000+03:00

sunu da kendine yapan ilk insanımdır heralde..

münevver karabulut cinayeti

2009-04-27T21:57:00.000+03:00

şurda..

cevabı olmayan sorular

2009-04-26T23:34:00.004+03:00

hah iki yanıma soru işaretlerini alınca başlıkla uyum içinde, ahenkle dans edercesine tuşluyorum klavyemin kirden yazıları okunmaz olmuş tuşlarını.

daha girişinden itibaren sarmalı bir yazı. balık baştan kokar hesabı, baştan sarmalı sarmalamalı. okuduğun zaman bir sonraki cümleyi merak eder bulmazsan kendini, olmamış demektir o yazı benim nezdimde. ha nezdimin önemini nezdimden başkası bilmiyor ama olsun burada amaç neticede nezdimin nezdime ifade ettiği önemin derecesini yansıtabilmek. nasıl da seri saçmalayabilitem var değil mi?

güneşli bir pazar günüydü, izmir için en azından. izmir atatürk lisesi'nin arka bahçesinde dev çam ağaçlarının altında oturması gerçekten eğlenceliydi. geleneksel pilav gününe mezuniyetimin üzerinden 6 yıl geçtikten sonra katılmaya karar verdiğimden okuldaydım. zaman nasıl geçiyor derler ya, onun ne anlama geldiğini öğrenmesi garip bir şeymiş. enteresan.

pilavı yedim, sınıfları gezdim, birkaç eski arkadaşla karşılaştım. hepsiyle kısa havadan sudan konular içeren ve sonra görüşülmeyeceğini bildiğin halde "sonra görüşürüz" şeklinde bitirdiğim kısa sohbetlerde bulundum. garip.

beraber geldiğim iki arkadaşımla, ki birisi kız arkadaşım-mı?öyle mi sahi? başlığa geçiş zamanı geldi artık değil mi-, okuldan ayrıldık kordon'a indik. hani hava güzel, birer kahve içelim diye.

kahveler içildi, konuşmalar yapıldı, kız arkadaşım-mı?- olmnayan arkadaş ayrıldı yanımızdan. başbaşa kaldık. hafızamın balıklarla kapışmasından olsa gerek, net hatırlamıyorum konuşmayı ama aklımda kalanı biliyorum.

cevabı olmayan bir sürü soru.

insan neden bilmez ki sahi soruların cevaplarını. garip-başlık garip de olabilirmiş aslında- cevabı olmadığı için elbet ama niye olmaz ki cevabı sorunun? yalan demek olmaz, işin doğrusu ise düşünmedin cevabı. bilmiyorsun işte. sustukların cevaptan sayılmaz, karşı taraf sana cevap bekleyen gözlerle bakar. sessizlik oluşur, sessizlik anı ile yarattığı ilişki arasında korelasyon vardır. logaritmik artış gösteren bir ifadedir bu süreç. sessiz kaldıkça darlanırsınız. zaman kazanmaya çalışırsınız. neticede hoca çalışmadığınız yerden patlatmıştır soruyu. geçiştirmek hiç olmaz, geçiştirdiğiniz her soru size yol su elektrik olarak geri döner.

öff sıkıldım, şimdilik iyi geceler...

"başımız dimdik yürüyoruz; çünkü boğazımıza kadar bok içindeyiz"

2009-04-24T14:10:00.002+03:00

demiş dario fo. bu akşam oyununa gidicem ben de. yazarım. "yalnız kadın"

burdaki yalnız kadın Sumru Yavrucuk oluyor.

o kadar. öle bi' geçerken ugrıım dedim.

657'ye tabi devlet memuruyum. zihniyetim de ahan da burada.

2009-04-20T00:48:00.004+03:00

miras niyetine de çocuğuma bıraktım. neyi mi? memur çocuğu zihniyetimi pek tabi ki. hala kafası karışık olan varsa ahan da akademik tanımla başlayayım yazıma. memur çocuğu zihniyeti, ana babasından birisi memur olan çocukların içinde gün geçtikçe büyüyen zihniyet ve bu zihniyetin yol açtığı hareketler bütünüdür. ana babadan birisi dedim çünkü ikisi birden memur olursa çocuk o zaman durumu iyi aile çocuğu zihniyetine sahip oluyor.

memur adamın iki yakası bir araya gelmez, hele bir de namuslu tayfadansa vay çoluğunun çocuğunun haline. çektikleri çekecekleri çilenin bini bir para. içine işleyen garantici davranma dürtüsü ile memur çocuğu atılımcı, girişken yapılı olma özelliklerinden ta yolun başında feragat etmiştir.

onun için önemli olan yegane hadise götünü sağlama almaktır. örnek mi istediniz? hemen verelim. arada olur hani sayısal bilmem kaç hafta devreder, milli piyango'nun yılbaşı çekilişi vardır, haberlerde konu belli olur. muhabirler nimet abla denilen milli piyango bayisinin önünde milletle sohbet ederler. teyzeler ve onların torunları, memur olduğu elindeki sefer tasından ve yıpranmış gömlek yakasından belli amcalar, üstü başı memurluk kokan çocuklara sorarlar.

ne yaparsın büyük ikramiye çıkınca?
bir ev, bir araba alırım, bir kısmını faize yatırırım, yardımda bulunurum.

hemen herkesin cevap ya bunun aynısı ya da fazlalıklarından arındırılınca bu olacak şekildedir. alın işte, zihniyet hayalleri bile kuşatmış. hayallerde bile garanticilik anlayışı hakim. arkadaş kamyon dorsesi kadar paran olacak diyoruz, ev alırım araba alırım diyor.

memur çocuğu zihniyetine sahip olmak, yanında default özellik olarak ezikliği getirebilir. alıcınızın ayarı ile oynamayın. fabrika çıkışı eklendiyse ayıramazsınız ikisini birbirinden. ha ayrılmışsa şanslısınız demektir. piyango ikramiyesiyle ne yaparsınız sorusuna bir de yazlık ilavesi yapabilirsiniz. beklemeyin fazlasını.

tanımsız

2009-04-19T14:02:00.004+03:00

pazar günü, en sevmediğim gündür. kelimenin tam anlamıyla nefret ediyorum. öyle böyle değil yani. hafta 6 gün olsa ve pazar olmasa tarifi mümkün olmayan sevinçlere gebe kalabilirim, erkek olmama rağmen.

sabah kalkıyorum, kahvaltımı yapıyorum ama pazar gününün o kendine has kötülüğü çıkmak bilmiyor içimden. evin her yerinde, her şeyde günlerden pazar olmasını sindirememiş olma duygusu akıyor sanki. kabullenemiyorum. salakça mı? %100. ama böyle işte.

zaten günlerdir düşüncelere dalmış vaziyetteyim. felsefe konularına daldım ama laf olsun diye değil. okulun bitmesinin yaklaşmasının mı yoksa gelecek dediğim zerzevatın şimdimden fazlasını sunmadığını idrak etmiş olmamdan mı bilinmez derin bir durgunluk hali içindeyim.

öyle bir durgunluk hali ki tek yapabildiği favori sorum olan "neden?" diye sorabilmek. neden? hemen her şey hakkında neden sorusunu sorar oldum. o kadar salakça konular hakkında sormaya başladım ki olmasını beklemediğim akıl sağlığımdan hepten şüphe eder oldum.

geleceğin hakkımda iyi şeylere gebe olmadığını, vakti zamanında gebeyse bile çoktan kürtaj yaptırdığını anladığımdan mı bilinmez, eskiyle daha bir hesaplaşır oldum. eskiler aklıma geliyor. orada kalıyor gitmek bilmiyor. nedenler, niyeler, niçinler... o zaman neden bunu yaptın? niye bunu dedin? şunu şöyle yapsaydım acaba nasıl olurdu? macera tüneli serisi vardı eskiden. ben orta okuldayken galiba. kitap bildiğiniz sırada ilerlemezdi. her sayfanın sonunda seçenekler olurdu. şunu yapmak istiyorsan şu sayfaya, bunu yapmak istiyorsan şu sayfaya git gibi. her kitapta ortalama 20 farklı son bulunurdu. kimisi iyi, kimi kötü. işte şu ara hayatımın bir macera tüneli kitabı gibi olmasını istiyorum. her günü, her anı, her tercihi yaşar yaşamaz karşıma bir pencere açılsa ve bana opsiyonlarımı sunsa ne bileyim hoş olurdu. bunun yanında bir de ctrl+z tuşu olursa yeme de yanında yat.

tercih etmek neden bu kadar zor? neden her tercih içinde keşke barındırıyor ve hiçbir insan içinde keşke bulunan bir hayat istemezken her anını keşkelerle geçiriyor? ya da ben neden bu kadar sorgulamak zorundayım her şeyi?

hayatta her şeyin bir nedeni vardır ve bu neden gerçekleşmeden olmaz hiçbir şey. ama iyi ama kötü, ama mantıklı ama saçma ama her koşulda bir neden sonuç örgüsünde işliyor hayat. ki zaten bu nedensellik yaklaşımı ardında ya da yanında koşulluluk durumunu da getiriyor. sen beni sev ben seni seveyim, sen benim için derste imza at ben de sana atayım. ben seni bugünlere kadar yetiştirdim ki bana yaşlılığımda bana bakasın...

kaçsak bu döngüden olmaz mı? ne bileyim sormasa kimse neden diye? her gelene eyvallah deyip kabul etsek? madem gelmiş hoş gelmiş desek olmaz mı? gündelik hayat denen hengamenin içinde ezilip gitmek zorunda mı insan? hayattaki belki de en temel nedeni aramak kafi değil mi onca gereksiz nedeni sormak yerine? neden bu hayattasın? ne için yaşıyorsun? ardında neler bırakacaksın? tamam bir dostoyevski gibi karamazov kardeşler'i falan yazmadın ve muhtemelen çok çok benim yaptığım gibi kıytırık bir blog ve sözlük yazarı olmaktan öteye de geçemeyeceksin hayatta ama bıraktığın izin illa ki başkaları tarafından gözükmesine gerek var mı? hayatta bir şeyleri etrafındakiler görsün, bilsin, duysun diye mi yapacaksın? cevabını bilmeye muktedir olman yeterli değil mi?

gördünüz işte yine başladı soru sarmalı. şimdilik esen kalın ben de sarmalın ucuna yetişeyim...

fahişe

2009-04-14T22:30:00.000+03:00

yine bir teoman klasiği.. bu adam niye bu kadar sağlam yazıyo ya? ahanda sözleri aşağıda; bu da lünkü; http://www.youtube.com/watch?v=qdYb00mT6Y0

bir fahişe sabaha karşı çok seksiymişim öyle diyor. gülüyoruz yalanına karşılıklı anlayışlı. dalga kıranlardaki banklarda çıkardı ayakkabılarını, bak dedi, köprü ışıkları siliyorlar yıldızları, kazıyınca yaldızlarını altlarındaki demir paslı. ateşe vermeli onları ama her yerde yangın çıkışları. sordum niye sattın diye yoksulluğunu, dedi elimde sadece oydu niye sattın vücudunu daha mı kötü satmaktan ruhunu herkes dedi merak içinde, ölümden sonra hayat var mı diye, boşuna düşünürler, sanki hayat varmış gibi ölümden önce. sevdim seni ama bir şekilde hüzün var diye belki gözlerinde eğer sever gibi sarılırsan da bu vücut sana bedava aslında derdim çok gençsin daha yirmiyim dedi, ama ruhum tam bin yaşında kayalar kesti ayaklarımı yine de bir şeyler hissetmek güzel hala bu dalgakıranda tek başıma bu vücutla fırlatıldım dünyaya aşk da basitmiş, pişmanlık da, hayat hoyrat bu zamanda şahin kuşa, kuzgun leşe, ben değil bu dünya fahişe. korkum; çığlık atan adam gibi tablodaki, şakağımda ellerim hep kaçarken, tek kişilik bir dünyayı ben artık nasıl severim anladım, dedim, senin kalbin birinde, geceyle gündüz, o hep senle sarıldı, ağladı saatlerce o yine işe gitmeden önce aslında derdim çok gençsin daha yirmiyim dedi, ama ruhum tam bin yaşında kayalar kesti ayaklarımı yine de bir şeyler hissetmek güzel hala bu dalgakıranda tek başıma bu vücutla fırlatıldım dünyaya aşk da basitmiş, pişmanlık da, hayat hoyrat bu zamanda şahin kuşa, kuzgun leşe, ben değil bu dünya fahişe

muhsin yazıcıoğlu

2009-04-10T20:27:00.000+03:00

yazmak istemiyordum aslında çünkü herkesin bildiği ama bilip de görmezden geldiği şeyleri dile getirdiğimizde suçlu biz olabiliyoruz fakat geçtiğimiz hafta içerisinde şirket uzantılı mail adresime gelen bir mail sonrasında susup oturmak mümkün olmadı. gelen maili noktasına virgülüne dokunmadan buraya taşıyorum; "yazıcıoğlu'ndan tarihe geçecek mesaj bbp lideri merhum muhsin yazıcıoğlu'nun 28 şubat'ta kendisine mesaj gönderen darbeci paşa çevik bir'i terslediği ortaya çıktı. tarihe geçecek mesajlaşma “28 şubat sürecinin en haraketli olduğu dönemde, istanbul lütfi kırdar kongre ve sergi salonu'nda düzenlenen bir etkinliğe kaldım. salona girdiğimde davetliler arasında yer alan çevik bir'i de gördüm. protokoldeki yerimi aldığımda birisi yanıma yaklaştı ve ‘bu notu size paşam gönderdi' diyerek bir kağıt uzattı. kağıdın üzerinde ‘türkiye'nin iran olmasına asla izin vermeyeceğiz?' yazıyordu. hemen cebimden kalemi çıkarttım. o notun altına aynen şunu yazdım: ‘biz de türkiye'nin suriye olmasına izin vermeyeceğiz.' kağıdı bir arkadaşımla tekrar çevik bir'e gönderdim.” çevik bir ve muhsin yazıcıoğlu arasındaki iran-suriye “atışması” ne anlama geliyordu. 28 şubat sürecinin kudretli paşası çevik bir, refahyol iktidarını 7 milletvekiliyle ayakta tutan bbp genel başkanı'na “irtica” içerikli bir mesaj yolluyor, tabiri caizse ‘ayağını denk almasını” söylüyordu. muhsin bey de türkiye'nin suriye'deki baascı rejim gibi bir baskı rejimiyle (ki o dönemde suriye'de daha baskın bir yönetim vardı) idare edilmesine izin vermeyeceklerini, dolayısıyla darbelere direneceğini söylüyordu. hem de kime gönderiyordu bu mesajı? bizzat postmodern darbenin komutanı olan çevik bir'e. sözkonusu mesajın anlamı şudur, “siz darbe yapabilirsiniz, ama bizler de bu darbeye direneceğiz. halkımızın baskıcı bir rejimle ezilmesine asla müsaade etmeyeceğiz.” sadece bu söz bile ölümünün ardından bir değil, onlarca kapağın muhsin bey'e ayrılmasına yeter de artar bile. işte muhsin bey böyle bir adamdı. o dönemde istese çok rahat bir şekilde kendisi de dahil bir iki arkadaşı bakanlık koltuğuna oturabilir, bürokraside istediği makama dava arkadaşlarını yerleştirebilirdi. ama o “müslümanların iktidarı”na karşılıksız destek verdi. işte bu yüzden de başta sivaslılar olmak üzere halk da onu karşılıksız sevdi. rabbim rahmet eylesin, mekanı cennet olsun… gerçek hayat dergisi" bu maili ilk okuduğumda bazı insanların aklından, vicdanından bir kez daha şüphe ettim. bir de kendisi için türk büyüğü falan diyorlar bırakın türk büyüğü olarak anılmayı insan olarak bile adı geçmemeli tek bir satırda.

bu aşk beni yorar

2009-04-10T19:53:00.005+03:00

dinlemediyseniz dinleyin, dinlemeyenlere dinletin. öyle bi duman şarkısı bu. insanı alıp taa uzaklara ama çok başka dünyalara-öylemelankolikfalandeğildahabaşkabişibu-götüren bi şarkı. aslında bu şarkıyı dinlerken düşündüm de kaanın "rakı ile gargara yapmış" gibi çıkan o muhteşem sesi olmasaydı yani şarkıyı başka biri yorumlasaydı nasıl olurdu diye ama sanıyorum ki bu kadar etkili olmazdı. dolayısıyla burda sanırım başka bi tartışma konusu açılıyo ki o da şu bi şarkı o vokalden bağımsız olarak düşünüldüğünde de iç gıcıklayıcı, etkileyici oluyosa mı başarılıdır yoksa tek bi kişiyle özdeşleşmesi ve başkası söylediğinde aynı etkiyi taşımıyo olması herhangi bi sorun teşkil etmez mi? neyse bunlar biraz karışık şeyler farkındayım hatta gereksiz. ben bu şarkıya bittim hatta dumanın bu son albümüne-kiaslındaaynıandaikialbümçıkardılaramaneyse-tümüyle hayran kaldım. buyrunuz bu da bu süper şarkının lünkü; http://www.youtube.com/watch?v=_zkp2bG2SCg&feature=related ama ben sözlerini de yazıyım da amme hizmetimi tamamlamış olıyım;

şarkılar, o şarkılar övünmek zor, ölüm çok zor o an gelir sancılar dayanmak zor, durulmaz ellerimde kan, dilimden akar kime ne, banane bu aşk beni yorar elimde kan, dilimden akar kime ne, banane bu aşk beni yorar sayfalar, o sayfalar kapanmazlar, silinmezler her an içimi parçalar okunmazlar, yakışmaz ellerimde kan, dilimden akar kime ne, banane bu aşk beni yorar elimde kan, dilimden akar kime ne, banane bu aşk beni yorar..

yalnızca 48 kalori!

2009-04-08T01:47:00.002+03:00

son dönemde çekilen reklamların çoğuna bitiyorum. kredi kartları ki az sonra onlara detaylıca değinicem o yüzden şu an sadece isim vermekle yetinmeyi kafi görmekte bu naçiz ellerim -nediyorumlanben--eğlenceliymişlanbunefesalmadanyazmaişi-.

ayça şen'i oldum olası severim, konuşma tarzı, radyo programı ne bileyim hoşuma gider. hani kel alaka olacak ama konuşma tarzında kendimi bulurum-ne oluyor lan ilan-ı aşk etmediğim kaldı bi-. en son çektiği uno light reklamı da diyet konusunda her ne kadar bugüne kadar hiç ihtiyaç duymasam da hislerime tercüman olmuş vaziyette. hakikaten yahu ne o öyle etrafındakiler porselen tabakları yalayıp yutarken sen yeşillikle falan yetin, sabah kahvaltısında kibrit kutusu denen diyet ölçü birimine uygun ebatlarda en yağsızından, yani tatsızından, bir başka ifade ile de tuzsuzundan, peyniri yanında benim kişisel tercihime uymadığından kötü olarak nitelendirdiğim şekersiz çayla kombinasyon yap. işkence lan bu. 6 nisan'da yani dün başlayacağını söylüyordu, bu dönemde bir dizi yeni reklam filmi ile karşılaşırız kanımca.

ama şunu da belirteyim, kadın televizyonda çıktığı programlarda bu kadar balık etli-kibarlığım üstümde evet- gözükmüyordu, seda sayan'ı bir deri bir kemik yapan kamera canım ayça şen'i duba etmiş-kibarlığım bu kadar olur anca hepi topu bir cümle süresi-.

reklamın ikinci versiyonunun dailymotion linkini bulamadığımdan ahan da bigumigu linki şimdilik sağlıcakla kalın ahali, her nerede yaşanıyor ve yaşatılıyorsa!

kendi halinde biri olacakken delirmek

2009-04-08T01:38:00.001+03:00

delirmek diil de sanki, delirtilmek..

yani kızın teki kendi kurduğu şizofren dünyasında olur olmaz şeylere inanıp kendi kompleksleri ve paranoyaklıklarıyla kurduğu senaryolarda sizi başrole oturtuyorsa bile, 'tamam' diyebiliyor insan kendine.. 'boşver'. ama kalkıp bunu 2 sene boyunca düzenli aralıklarla ortaya çıkarıp sorun yaratmaya çalışıyorsa en sakin insan bile çileden çıkabiliyor artık.. ne gerek var aslında dimi? niye takıyorsun?

ama benim oturduğum masada, benim arkadaşlarımın yanında hiç kimse kendisiyle muhabbet etmezken ve biz kendi aramızda şakalaşırken 'andromeda'nın burda yavşamadığı insan mı var' diye laf atıyorsa; ben yine konuyu kapatmaya çalışıp susabilirim. herkes kapatmaya çalışır, çünkü ondan başka hiç kimse onun gibi davranamaz orda, 'yürü git lan gerizekalı' demez ona, içinden geçirir ancak. herkes tarafından alttan alınırken benim hakkımda atıp tutup 'ya bi saniye dinler misin' dediğimde 'sen benim muhattabım diilsin' diyemez işte. lan o zaman niye bana laf atıyorsun dimi ama. ben bi' süre daha alttan alabilirim yine de, ama 'rahatsız oluyorsan siktirir gidersin' dediğimde ağız dalaşını ben yaratmış olmam işte. sonra hala uzatıyorsa sevgilisi alsın götürsün diye beklerim. 'ben hep günü kurtarmaya çalıştım, uzun vadede agzıma sıçıldı' diye dert yandığı için bikaç ay önce, beklerim; yoksa kendisi üç sene önce bana aşık olduğu için diil. üç sene öncesinin ne demek olduğunu biliyorum ben çünkü, bilmeyen sevgilisiyle uğraşmak da ona düşer bana göre. ayrıca bana ne yani, dayanamadığın biri varsa çekip gidersin normal olarak. gidip geri gelmek de ne? bu kadar şeyden sonra olay çıkartmaya gelmemiştim aslında ben safsatası ne. ben birisine 'istemiyosan siktirir gidersin'den daha ağır bi' şey söyleyemem. bunu bile ilk kez söyledim hayatımda. ben birisiyle kavga edemem, canını yakamam. şaka olsun diye saçını çekerim en fazla. her şeye rağmen üzerime geliyorsa olay çıkartmak istediğine emin etmiştir beni artık. kalkıp benim üç katım bi' adam bi' gün önce benimle konuşurken sevgilisinin korkusundan benimle konuşamayıp üstüne bi' de bana dönüp 'senin ağzını burnunu kırarım' diyebiliyorsa, benim de sabrım taşar artık. bi' kez daha susup konuşmaya çalışabilirim, yokmuşum gibi davranmaya kalkıp benimle alay etmeye başlarsa elimdeki birayı kafasından aşağıya boşaltırım o zaman işte.

ve ben bunu yapana kadar yanındaki 1.85 boyunda 105 kilo adam sevgilisini çoktan alıp götürmediyse, üstelik bi' de birlikte bana saldırırlarsa o zaman allah belasını versin onların diyebilirim en içten halimle. bugüne kadar birine duydugu sinir en fazla bikaç saat, en olmadı bi' gün sürmüş birisiyken olayın üzerinden 3-4 gün geçmesine rağmen en ufak bi' rahatlama hissedemiyorsam ölmesini istememde bi' sorun yok bence. -nefret etmek böyle bi' şeymiş meğer, gözünün önünde araba çarpsa üzülmezsin diye düşünüyormuşsun.-

hani bu kadar olayın üzerine o ayı gibi herif bana 'sen orda benim arkamı kollamalıydın' ya da 'ben senin yakana yapıştım refleksle, sen ne kapanıyosun?' diyebiliyorsa ve ben gidip kafasını kesmiyorsam bu yine benim özümde sakin bi' insan olmamdandır. he bi' de passiflora sağolsun.

ps: geçti, merak etmeyin :) yine, umursayamıyorum :)

sonra görüşürüz

2009-04-08T01:37:00.000+03:00

"sonra görüşürüz"...

her şey bu iki kelimenin bir araya gelmesiyle başladı. oğlan "sonra görüşürüz" dedi, kız da "peki nasıl olacak o?". artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. oğlan aşık olmuştu, kız umursamıyordu. kız tıpkı oğlanla tanıştığında üzerinde olan rahatlıkla önemsemiyordu. altı üstü otobüste tanıştığı bir çocuktu ve bir gecelik ilişkiden daha fazlasını beklemiyordu.

oğlan ise tam tersini düşünüyordu. kız onun ezberbozanı olmuştu. bildiği herkesten farklıydı kız, standart kalıplar onu açıklamıyordu. sürekli yeni kalandı o. asla eskimeyen, geride kalmayan. ne zaman karşılaşsa, konuşsa yeni bir şeyler buluyor, sürekli bir şeyler keşfediyordu onunlayken. ezberini bu yüzden bozmuştu belki de. şöyle tanımlıyordu hadiseyi: "hani insan bir şeyi ilk kez yaparken kontrol beyninde sonra alışkanlık haline gelince de omurilik tarafından kontrol edilir ya işler. sende hiç böyle olmuyor, kontrol sürekli beynimde, alışkanlık halini almıyorsun bende. alma da zaten...".

aradan yıllar geçti, dönem dönem başka kızlar girdi oğlanın hayatına. ama asla kızdan geçemedi. unutamadı onu. hala yeniydi o. hiç eskimedi, hiç sıradanlaşmadı. hiç unutulmadı...

mcdonald's'ta sıcak ve taze yemek yeme taktikleri v1.0

2009-04-08T01:25:00.002+03:00

malumunuz gnçtrkcll denen zırva çıktığından beri eskiden kapısından baktığımız mcdonald's'lardan çıkmaz olduk. dışarda yenebilecek yemekler arasında eskiden listeye giremezken, en ekonomik yerlerden birisi oldu çıktı. ancak mcdonald's bu kişiye özgü hizmet yok, standart hizmet var. peki nasıl olacakta sıcak yemek yiyeceğiz?

eski bir mcdonald's çalışanı, 4 eğitimcisi olarak birkaç ufak tüyoyu sizlerle paylaşmak isteyerekten bazı yazar arkadaşların* gazıyla işbu postu tuşladım.

efenim, örnek menü seçelim kendimize, misal orta boy bigmac menü olsun. neler var menüde, 400 ml içecek, bigmac, orta boy patates kızartması. bigmac en çok tüketilen ürünlerden olduğundan adına production (hani kasacıların hamburgerleri aldıkları yer) denen kısımda muhtemelen hazır şekilde bulunacaktır. 10 dk tutma kuralı olsa da daha sıcak nasıl yersiniz özel ürün isteyerek tabi ki. big mac'in içinde neler var?

*club denen aradaki ekmeğin üzerinde mac sos, özel soğan, salata, 2 dilim turşu,
*taban denen alttaki ekmeğin üzerinde mac sos, özel soğan, salata, 1 peynir.

şimdi özel isteyecem diye gidipte turşusuz isterseniz, çakal production elemanı ürünü production'dan alıp, turşusunu çıkartıp ürünü yeni pakete koyup aynen gönderecektir. o zaman ne yapmak lazım? ha varlığı ha yokluğu belli olmayan özel soğanı olmayan ürün isteyin o zaman mecburen yeni ürün hazırlayacaklardır.

ya da isteyeceğiniz özel, kendinizin sonradan ekleyebileceği bir sos olsun. mesela, ketçapsız isteyin. kasalardan verilen ketçap ile üretimde kullanılan ketçap arasında tat olarak fark yoktur. alın ketçabı kendiniz sıkın keyfinize göre.

üründeki özel işini hallettiğimize göre sıra geldi patatese. malum patates kızartması sıcakken yemesi keyifli bir yiyecek. ama mcdonald's'larda sürekli sıcak patates bulunmuyor. ne yapmak lazım. önce kuralları bilelim. mcdonald's'ta patates 3 dakikada pişer, 7 dakika patateslerin durduğu yerde durma süresi vardır. 7 dakika sonunda kalanlar çöpe gider ama her ne kadar olursa olsun kabindeki patates bir süre sonra kötü olur. sıcak yemek istiyorsanız, tuzsuz patates kızartması isteyin. tuzsuz olsun dediğinizde, mecburen yeni kızartacaklar ve patates doldurmak için kullandıkları küreği yıkamak zorunda kalacaklarından daha hijyenik patates yemiş olacaksınız.

şimdilik bu kadar, v1.1'de görüşmek üzere...

geleceğe dönüş :m

2009-04-07T22:50:00.006+03:00

BirGün gazetesinden İlyas Başsoy'un kampanyasıymış sanırsam.. ben beğendim, sevdim, güldüm :) ama pek yayılmamış henüz..

kaynak: bigumigu

ölüm

2009-03-17T23:25:00.003+02:00

<DIV>ben ölümü anlayamıyorum. birinin ölüm haberini aldığımda, istisnasız her seferinde pis bi' tat kaldı ağzımda bugüne kadar. istemeden yediğim bi şey gibi, farkında olmadan yediğim kedi köpek eti mesela. sanki sonradan söylemişler bana. alışamadığım tek duygu, tek an.. dünyanın susuşu, benim 'noluyo lan' diye kendime gelmeye çalışmam. ilk anda o kadar korkunç gelmiyor her seferinde. ne zaman birinin öldüğünü duysam, gülesim geliyor; sinirden. ilk an ama, sadece ilk an. bikaç saniye sonra farkına varıyorum ölen kişinin artık olmadığının. aramak istesem telefonunu açamayacağını, gitmesi gereken toplantıya gidemeyeceğini, indirimde almak için beklediği elbiseyi giyemeyeceğini, kafasında duran yazmayı ertelediği şeyi yazamayacağını.. gülemeyeceğini bi daha. yemek yiyemeceğini. ve tam o anda; hissettiğim tek şey; anlayamamak. anlayamamak bi his oluyor o anda, ben.. bilmiyorum. her şey çok saçma geliyor sahiden.  <DIV><BR> <DIV>biri öldüğünde kendi hayatımızı gözden geçirip isteklerimizi ertelememiz gerektiğini düşünmemiz filan çok bencilce ve saygısızca bence. ama yapmadan duramıyoruz, istemsizce. benciliz çünkü, ben en azından kabul edebiliyorum bunu tüm açıklığımla. kendi ölümümü düşündüm. sadece benim istediklerim değil, insanların benimle yapmak/yaşamak istedikleri, bana söylemek istedikleri.. ben ölerek bissürü yaşamı değiştirebilecek bi insansam, insansak hepimiz; bu kadar aciz hissetmemeliyiz bence. DIV> <DIV>tüm bu duygu ve düşünce sellerinden her geçişimde tek bi yere varıyorum; insanlar ölmekten çok hayatlarının geri kalanında bi gün öleceklerini unutmaktan korkuyorlar o anda. ben en azından..DIV> <DIV><BR>DIV> <DIV>her neyse..DIV> <DIV><BR>DIV> <DIV>trafik kazasını geçiren kadın, çocukluğumda çok-ama gerçekten çok- sevdiğim biriydi. çok küçüktüm, annemlerin çok yakın bi arkadaşlarının kız kardeşiydi. hiç evlenmemişti  ve hiç evlenmedi. hayatı çok ilginç ve güzel gelirdi. evlenmediği için sonsuza kadar genç kalacağını düşünürdüm, ve hala gençti. uzun süredir görmesem de ondan bahsedildiğinde aklıma gelen ilk şey genç olduğu oldu hep. gençti aslında zaten, 40larında. ve hatırladığım bi başka şeyse, küçükken insanları bi şeylerin simgesi sayarak oyunlar oynamam. o 'iyilik'ti. gerçekten öyleydi. baktığınızda ne kadar iyi ve berrak olduğunu düşünebiliyordunuz. onu çok sevmek dışında çok fazla tanımadım. ama bilirsiniz, o benim çocukluğumun çok içindeydi..DIV> <DIV><BR>DIV> <DIV>annem öldüğünü söleyince 'şaka yapıyosun dimi' diye sordum, salaklığa bak.. böle şaka mı olur..DIV> <DIV><BR>DIV> <DIV>size bi sır veriyim: hani filmlerdeki klasik sahne var ya. adam yogun bakımda, ölcek yani belli. işte kardeşine annesine filan soruyo mesela biri 'ya ölürse' diye.. o da 'hayır olamaz ölmeyecek o' filan diye zırvalıyo, haykırıyo, bagırıyo.. hani biz diyoruz ya o anlarda 'sttr len, yuh, ne şapşalsın adamın butun kemikleri kırılmıs' vs. o an insan sahiden düşünemiyo. ölemez o diyo. ölmez ki, ne ölmesi, ne alaka. aklınıza getiremiyosunuz, inanmıyosunuz, biri söleyince ölme fikri geliyo aklınıza, o kişinin saçmaladığını düşünüyosunuz.DIV> <DIV><BR>DIV> <DIV>yaşadım, ordan biliyorum. DIV>DIV>DIV>

mercimek çorba oldu

2009-02-25T16:02:00.002+02:00

öncelikle scherzi arkadaşımızın açmış olduğu muhteşem anketteki zeka parıltılarına hayran kaldığımı belirtmek isterim-belirttimhatta-bi de bu ankete kapak olacak bi cevap vermek isterim; sizi çok seviyorum-verdimhatta-ama sizinle birlikte sevmiş olduğum birileri daha var kii aman aman.. titinet yöneticileri ile aramdaki o müthiş sevgi bağını burada açıklayacak kadar yüce bi kelime dağarcığım yok ne yazık ki.. gel gelelim son zamanlarda ortalarda fazla olmayışımın çeşitli sebepleri mevcut; netle fazla haşır neşir olduğumun farkına vardım ve sıkılmaya başladım, bütün gün işte pc başında oturup akşam da aynı duruma geçmeyi bünyem pek kaldırmamaya başladı. soracığıma bu aralar fazlaca hastalanmaya başladım, ce vitamini eksikliğinden tabi-hiçmeyve yemezsemböleolurevet-hasta olunca da üşeniyorum. ve pek tabi nete giriyorum, ulan bekliyolarmış gibi birden pat gidiyo haydaaaa al sana bi sinir harbi mesel adün gece androya mesaj atarken gitti şerrefsiz bağlantı. geçen akşam çağrı merkezini aradım, "operatöre bağlıyciyim lütfen bekleyin" dedi bekledim bekledim bağlamadı. sora ben de dedim ki "ulan sen bi telefonu bağlıyamıyosun benim netimi nası bağlıycan?" işte böylee...

ikinizi de çok seviyorum ama :)

i love your blog

2009-02-25T02:22:00.003+02:00

ozke'ye teşekkürler öncelikle. ev-vet, teşekkürümüzü ettikten sonra hem-men kendi listemize geçiyoruz. ikinci bi' öncelikle olayı açıklıyım:

1) Seni ödüllendiren blog yazarının linkini vermek.
2) Bu ödülü başka 7 blog sahibine linklerini vererek göndermek.
3) Seçilen blog yazarlarını durumdan haberdar etmek.

ilk part tamam olduğuna göre, i love your BLOG ödülünü dağıtmaya başlayabiliriz artık.

eşşek sıpası: sevdiğim bi' insan kendisi, güzel de yazıyor. kıyak geçiyorum :)

kelebek diyeti: özke'cim meyveli muffin tarifi baya lezzetli görünüyor. :)

tırrıklık yapıp annenizi üzmeyin: şurdaki arkadaş benim ve bazen ben de yazıyorum öyle, ama sen ayrı yazılan de leri de ayrı yazmıyosun ki nagash, dayanamıyorum. neyse, kısa kesiyorum ve okuyun diyorum.

stalker : spotless'ı tanıyoruz? tamam o zaman..

pianismus: merschmeda dünyası'ndan tanıdığınız scherzi'nin başka bi' dünyası..

bre melun: pek yakından tanıdığınız ayakkabınıniçinekaçankarga'nın yeni blogu. sözlük hesabını zırt pırt kilitlediğinden takip etmekte fayda var :) ( bkz: kızma len )

mor kedi: zamanla iyi bi' arşive sahip olacağına inanıyoruz.

and, that's it!

vanminüt! daha da gelmem!

2009-02-25T02:07:00.004+02:00

hızla gelişmekte olan davos sektörü'nde oyunundan sonra şimdi de davos'un tişörtleri çıktı :)

satın almak ya da incelemek isteyenler şurdan lütfen :) site sizi gittigidiyor'a yönlendiriyor.

şu da facebook grupları.

tasarımını filan beğendim ben, renkleri de güzel. tarih mezunu, işsiz, genç ve akıllı bi' girişimci tarafından tasarlanmış ve 10 ytl'den satılmakta olan bu tişörtler davos geyiğinin daha çok devam edeceğini de gösteriyor sanki, hı? :)

emzik

2009-02-19T10:56:00.004+02:00

bi' insanın sizi iyi tanımasından bahsetmeyin allaşkına. kim nasıl birini iyi tanıyabilir ki? herkesin yanında başkasıyız sonuçta. kim hangi tarafımızın ne kadarını tanıyabilir ki.. üstelik, biz ne kadar tarafımızın olduğunu bilebilir miyiz? sınırlarımızdan emin olabilir miyiz mesela? insanların kafasındaki 'ben' an be an değişiyorken bizim kendi hakkımızdaki bildiklerimiz hiç etkilenmez mi başkalarının düşüncelerinden? gözüm yerdeki poşetin renklerine takılıyor, renkler birleşiyor. pembe, turuncu, mavi.. midem bulanmaya başladı. ben başkasının kafasındaki ben'i kontrol bile edemiyorsam kendimle ilgili her şeyle de ilgim yoktur belki de. gergin uyandım bu sabah biraz, kusura bakmayın. günaydın..

Starbucks Hayatımı Nasıl Kurtardı

2009-02-10T16:40:00.005+02:00

çok acayip'ten başka söyleyecek söz bulamıyorum ve direk haberi kopyalıyorum:

Beş yıl önce 3 bin dolarlık şık takım elbislerle dolaşan, Christian Dior ve Ford’un reklam kampanyalarını düzenleyen bir şirket yöneticisi, şimdi Starbucks’ta kahve yapıyor, tuvaletleri temizliyor.

Ancak, halen saatine 10 dolara çalışan Michael Gates Gill’in kaleme aldığı "Starbucks Hayatımı Nasıl Kurtardı" adlı kitap New York Times’ın "bestseller" listesine girdi. Oscar ödüllü ünlü aktör Tom Hanks ise, Michael Gates Gill’i beyaz perdede canlandırmaya hazırlanıyor.

Ferrari gibi

Yale Üniversitesi mezunu Gill’in düşüşü beş yıl önce New York’ta başladı. 63 yaşındaki Michael Gates Gill’e, bir kahvaltıda, "Senden daha az paraya çalışacak olan gençler var. Kusura bakma" denildi. Gill, şimdi gülerek, "Asla kahvaltıya gitmeyin. Mafya gibi. Dönüş yok. Oradan çıkıp hüngür hüngür ağladım" diyor. Gill, bu olayın ardından da eşinden boşandı, danışmanlık şirketini kapattı ve beyninde bir tümör olduğunu öğrendi.

Ancak, herşey, beş yıl önce bir gün, Gill’in Starbucks’ta kahve içmeye girmesiyle değişti. Bir yönetici, "Burada çalışmak ister misiniz?" diye sordu. Gill, hiç düşünmeden "evet" dedi. Beş çocuk babası, Yale Üniversitesi eğitimli Gill, "Hálá bazı kahve çeşitlerini yapmakta güçlük çekiyorum, ama çok iyi temizleyiciyim. Tuvaleti bir Ferrari gibi parlatıyorum" dedi. Michael Gates Gill, anılarını "Starbucks Hayatımı Nasıl Kurtardı" adlı kitapta anlatıyor.

kaynak: http://www.hurriyet.com.tr/ekonomi/10965322.asp

'biz olmuşuz kırocan' isimli çalışmamız

2009-02-06T23:32:00.001+02:00

dil sürçmesinden kahkaha patlamasına

2009-02-05T02:53:00.004+02:00

uykum var, mercimek izmir'e gelsin..

çok istersek olur bence.

------ * ------ * ------- * ------

gece gece aklıma staj anıları geldi çokça, onlarca flashback yaşadım ve fark ettim ki, biz bunları bi'takım sohbetlerde bazen anlattık, ama hiç yazmadık.. aklıma gelenleri bi' postta toplıyım dedim ben de işte gece yarısı.

dakikalarca güldüğümüz anlardan bazıları :) :

andro: aloğğ, iy günler.. bıkbık. acaba bebeğim ve biz dergisinin son sayısı elinize ulaştı mı bıkbık bağyan?
bıkbık bağyan: aa şey, kapıda not bulmuştuk, ama ben çıkamıyorum, hamileyim de 9 aylık, kargoya gidemiyorum yani :)
andro: hmm anlıyorum, geçmiş olsun..

andro: lan hamile kadına geçmiş olsun dedim!
mercimek: ahahahah

------ * ------ * ------- * ------

mercimek (dakikalarca): bık bık bık.. hıhı, evet, hıhı.. anlıyorum hikmet bey.. .... evet hikmet bey..
hikmet bey (20dk sonra filan): bık bık bık.. mercimek hanım bu arada ben bey değil, hanımım.
kırmızı surat mercimek: ne, aa, şeyy.. ben çok özür dilerim. telefonda ses şey oldu ondan şeyettim... ben şey.. ee..

------ * ------ * ------- * ------

bi' şe sarak isimli birini arıyorum, soyadı sarak yani.

andro: aloğ iygünler, bıkbık salakla mı görüşüyorum?
salak: buyrun benim.
andro: hmm..

------ * ------ * ------- * ------

andro (telde): ya mercimek akşam nooldu biliyo musun? aa aloğ iygünler..
kadın bi' tane: hallo.. (filan)
andro (hassttr): hello, i m calling from bıkbıkbık..
kadın: vsbasnlmvlds (almanca bunlar, ben almanca bilmiyoré!)
andro (ağlamaklı): magazine about babies? bebeğim ve biz? mercimek ingilizce bilmiyo lan bu!
mercimek: nerden aradığımızı anlamadıysa kapat suratına.
andro: çat!
mercimek: ahahahha :)
andro: gülme be, napcağımı şaşırdım :)

------ * ------ * ------- * ------

ve bi' gün yine ben teldeyken ve odada ikimizken, mercimek karşıma geçip dans mı desem, çokgüzelhareketlerbunlar mı desem, öle garip bişiler yapmaya başladı.. saçlarını savurmalar, kalça kıvırmalar filan.

andro: aa şey.. ben şeyden aramıştım, şey için.. bıkbık yayıncılıktan, dergi aboneliğiniz için..
teldeki ses: bişilerdiyoamabenanlamıyorum
andro(gülmemek için zor tutarak kendini): aa şey, ben anlayamadım pardon..
teldeki ses(kızarak): bişilerdiyoyinedinleyemiyorum..
andro(dayanamayarak): ahahhaha
teldeki ses: noluyo hanfendi?
andro: ya çok pardon, ben şu an konuşamıycam, özür dilerim.. ahahahhaha.. çat!
mercimek&andro(yerlerde): ahahahha..
mercimek: naptın lan.. ahahah
andro: asıl sen naptın.. ahahha..

odaya müdürün gelmesiyle anında toplarlandık.

------ * ------ * ------- * ------

müdür (kidünyaşekeri): günaydın kızlar, nasılsınız bugün?
andro: çok tatlıyız bıkbık bey, ya siz?
müdür: höaa.. iyiiiiii...
mercimek: ahahah..

------ * ------ * ------- * ------

aklıma bu kadar geldi şimdilik, ama daha çok vardı aslında.. mercimek, eklesene sen de. :) 2si, 3ü olur gider bu postun, dizi gibi böle..

girilemeyen içler hissedilemeyen tenler

2009-01-23T22:22:00.002+02:00

bu yazıyı okumadan önce-hangiyazıyıdiyesormayınyazıyorumşuan-vermiş olduğum bağlantıdan yazıya malzeme olan haberi okumanızı tavsiye ederim ben-yadasonraokuyunnebiliyim-

bi kadın olarak ayşe özyılmazelin yazısını duygusal ve etkileyici bulduğumu söyleyebilirim çok rahatlıkla fakat bi okuyu olarak görüşüm ne kadar amatörce yazılmış bi yazı olduğudur. ben böyle şeyleri severim, evet. cesurca yazılmış, tabuları yıkan, yaşanılanları/hissedilenleri olduğu gibi aktaran. ama bu tarz yılmazele uzak bence, ayşe arman olma yolunda ilerlemek ona ne katar, çok tartışılır.

yazının içeriği ile ilgili yorum yapmak istemesem de ben bu konu ile ilgili kendi dünyamda hissetiklerimi/düşündüklerimi bi nebze de olsa paylaşmak isterim. çok uzun zamanlardan beri-kadınveerkekvarolduğundanberi-aşk olsa da olmasa da erkek kadının içine girmiş, kadın buna ses çıkarmamış-çıkardığısesaldığızevktenolsagerekbelki!-kimi zaman istemiş, kimi zaman kızmış, kimi zaman kahkaha atmış ama her seferinde açmış bacaklarını, anahtarın kilide girmesini beklemiş, bazen hırsızlığa kurban gitmiş, bazen en uyumlu anahtarı bulmuş. merak ettiğim şu; "içine girilirken" kadın anlamaz mı gerçekten içine girip girmediğini o erkeğin? hem de bi an bile? yok ben buna inanmıyorum. öyle bi an vardır ki, hiç bi ana benzemeyen fiziksel anlamda değil ama ruhsal anlamda en derinine inen, tek dokunuşuyla ateşlerde yanmayı sağlayan.

hem "en duyarsız, en bencil ve en vicdansız erkek bile bir kadının kendini her şeyiyle sevip kabul ettiğini en çok sevişirken anlar, çünkü seks bir kadının kendini vermesi değil, aslında erkeği en derinine kabul etmesidir. seks biri öbürü tarafından en derinine kabul edilmemişse yalnızca bir boşalmadır."

evet budur, ve bi kadın bi erkeğin gerçekten içine girip girmediğini bilir, anlar, bunu kabul ederek ya da etmeyerek yaşar ama sonradan hiçbiri içime gerçekten girmediler demez, hem ruha gerçekten dokunamaya bi adamın, içe girilmesine kaç kere izin verilir ki?

adam madam dük hödük büzzük

2009-01-23T21:13:00.005+02:00

öncelikle; "yağdı yağmur çaktı şimşek, sende mi şair oldun blablabla" diye bi söz vardı bizim çocukluğumuzda bilmem hatırlar mısınız?-hatırlarsınızkiçokgeçmediüstünden-ben mesela bu kelime gurubunu-kibizeilkokuldabunucümlediyeöğretmişlerdineyse-kardeşime falan söylerdim böyle saçmalıklarını belli etmek için, anlasın diye. bugün ise hitap ettiklerim çok farklı, bacak boyu benim boyua eşit olan hatun insan kişi oturmuş şiir yazmış-belkiayaktayazdıbelkiyatakayazdıbilmiyorumlafıngelişidedimonuben-şiir denince benim aklıma nazım gelir, can baba, ahmed arif gelir, küçük iskender falan gelir ulan. sen git adamlı madamlı kelimeler kullan, kafiyeden paçayı kurtarırım de, teyteytey!!! neyse bu kadar anlattık, ettik şiiri de okuyun ama değil mi?

"vay seni adam görünen madam
sen değil miydin aşkından ayaklarıma kapanan
karşımda kaybetme kaygısıyla ağlayan
yokluğuma dayanamayıp kendini alkole vuran
vay seni adam görünen madam
sen değilmiydin tanrı’dan sonra bana tapan
tüm şarkılarda beni bulan sevdayı ilk kez benimle tadan
vay seni adam görünen madam
sen değilmiydin her kavganın sonunda ayrılmak istesem de bırakmayan
ben kaçan sen kovalayan ben yorulan sen çılgınlaşan
vay seni adam görünen madam
sen değilmiydin herkese kafa tutan güçlüye meydan okuyan
benliğimde yüreğimde nefesimde can bulan
vay seni adam görünen madam
sen değilmiydin bitsin dediğimde son bir şans için yalvaran
çektirdiği çileye pişman olup kahrolan
her sevişte içimde gözlerimde kaybolan
vay seni adam görünen madam
sen değilmiydin mutlu bir yuvanın hayalini kuran
hiç olmadık bir anda gözyaşlarıyla sevdasını haykıran
beynimi yüreğimi bedenimi bulandıran
vay seni adam görünen madam
tanımamışım be tanışmamışız meğerse
duyguların yalandan sözcüklerin riyandan
banaymış sadece şahlanman
suçsuz yere özgürlüğümden olurken ben
fare deliğine sığınman korkundan
vay seni adam görünen madam
ne 40 kişilik koğuş ne tek kişilik hücre
kaybolmuş kimliğinde yok olmuş benliğinde
parçalanan yüreğimde senin cezan idam
adam pardon madam"

işte hayatınızda okuduğunuz-okuduysanızsonunakadargerçekten-en muhteşem şiir. lakin benim sizlerle paylaşmak istediğim çok başka bi şiir var-çokbaşkamıdedimhadicanımbende-çok sevgili yıldız şairim, muzaffer uzunkayanın veliahtı, seroo tuğba özayın yazdığı adamlı madamlı bu şiire istinaden bi şiir yazdı, "o yazıyosa ben de yazarım abi" repliği ile edebiyat dünyasına atıldı, buyrunuz;

"tey seni hödük bilinen dük
sen değil miydin aşkından ağzı dolan köpük
karşımda kaybedince ters dönen böcük
yokluğumda raidden beyni olan kütük
tey seni hödük bilinen dük
dualarımla evrim geçirip olan sülük
sümüğü ilk bende görüp üzerime titreyen zübük
tey seni hödük bilinen dük
sen değil miydin dişi görünce şahlanan pipisi büzük
bu iradeyle verilmez sana öpücük
sen anca babayı alırsın dürrük oğlu dürrük
tey seni hödük bilinen dük
senin göndereceğin yok diye düşündük
sana çok bile tarkan'ın yaptığı müzük
yine de bizden sana gelsin dilli düdük
tey seni hödük bilinen dük
ne tek kişi kaldığım başlık ne 51847 kişilik sözlük
yaptığın öküzlüklerle
ağzınla eş değer kokuya sahip küllüğünle
iktidarsız çükünle
senin cezan sünettir hödük pardon dük."

p.s: iki şiir arasındaki terk farkı bulun!

gerçek dünya(?)

2009-01-23T14:19:00.004+02:00

msn listemdeki 'sınav kağıtları okuyor' diye ağlayan kişi benim hocam. bence bu dünya gerçek olamaz.

ergenekonlasak da mı saklasak ergenekonlamasak da mı saklasak

2009-01-22T13:57:00.004+02:00

uykusuz'un 'bi bok anlamadık' kapaklı sayısından bu yana ne kadar zaman geçti bilemiyorum, ama ben hala aynı durumdayım. sabah haberlerde izledim ki 'ergenekonda 11. dalga'ymış. acaba salak mıyım ya ben? içimde potansiyel bi' salaklığın olduğundan eminim, ama bu kadar açık seçik aptal durumunda bakmak etrafına.. yoo dostum yoo, bu kadarı fazla bana.

ülkecek ergenekon'dan gözaltına alınmayanlar olarak yakında azınlıkta kalacağımızın sinyallerini aldığımdan mütevellit, bilinçaltım eksiklenmiyim diye süper bi' rüya hazırlamış bana, sağolsun.. hem-men anlatıyım: uykumdan bi' korsan uyandırıyor beni demirli eliyle dürterek, 'hşşş, sıs sakın konuşma, bunu iyi sakla' diyor. 'sen kimsin? bu ne?' diye soruyorum, 'ben ergenekon' diyor, avcumu açıp bakıyorum, elma çöpü lan. yenmiş, pis. elim yapış yapış oluyor. 'öf, sikiyim.. sen şimdi neden..' derken ben, gözden uzaklaşıyor ergenekon. o elma çöpünde ergenekon'un dna sı varmış işte meğersem, sonradan çakozluyorum. 'neden çöpe atmadın lan? ne pis adammışsın be..' diye söylenmek gelmiyor aklıma, çok mantıklı geliyor o anda. -itiraz etceksen okuma bak, alla alla yaa-

uyandım sonra, annem hızlıca kapıyı açıp 'kalkmadın mı daha?!' dedi, ben yorganı başıma çektim tabii hemen 'eyvah geldiler!' diye.. sonra annem gitti, evde yalnız kalktım, ağır ağır çıktım yataktan, 'şimdi yerde elma çöpü olsa ne acaip olurdu lan, film gibin.' diye söylendim kendi kendime. kaavaltımı yaparken tv'de ergenekon 11. dalga diye haber vardı işte. yani ben emin olamıyorum, bence benim başımın altından çıkmış olabilir. yani kendi aramızdaki geyikleri, ya da henüz hiç bi' yerde yokken sevgilimin, benim ya da çok yakın arkadaşlarımın takıntı haline getirdiğimiz kalıpları bi'kaç hafta içinde bazen uykusuz'da bazen dizilerde filan görmek çaktırmasam da yeteri kadar işkillendiyor beni, 'gözleniyo olabiliriz biz bence, o yüzden kimse bakmıyo bile olsa burnumu karıştırmıyım bence ben' diye dolanıyorum etrafta. ergenekon'da da barnağım olabilir belki, bilemiyorum, karar veremiyorum. dün akşam hollanda'da ali baba ve kırk haramiler diye bi' gay pornosu çekmekten bahsetmiştim mesela msn'de, ama henüz çekmedim. ilgisi olabilir mi bilemiyorum, ama yani çekmesem de olur zaten, fark etmez bana. yani neyin ilgisi var o da muallak ki zaten, ama ben bi' şe yaptıysam kazara olmuştur bence o.. valla ben bilerek bi' şe yapmadım, yeminlen. yakalanırsam da, haberiniz olsun: 'ben bi'şi bilmiyoré!' ama yani yapmışsam da napabilirim; buyrun, tostumu yedim, bekliyorum..

Yemekteyiz'in Günlük Hayata Etkileri

2009-01-20T16:34:00.002+02:00

Ekranların en harika programı yemekteyiz için bişiler karalamak için ne kadar geç kaldığımızı fark ederken adeta yüzüm kızarıyor. Utancımdan yerin taa en dibine girmek istiyorum. Yemek kültürümüze olan büyük katkıları, çatalın, bıçağın yerini öğretmesi, kaburga dolmasının nasıl servis edildiğini göstermesi falan hep hikaye aslında. Gerçek olan tek şey; bu programın insan psikolojisine olan etkileri ve dolayısıyla bu insanların -izleyenlerinyanibizlerin-günlük hayattaki davranışlarını acayip bi hale sokması. Evet şimdi bazıları “sana ne , alemin yemeği seni mi gerdi” diyebilir. Buna cevabım hemen “evet, çok pis gerildim, yay gibiyim, bırr” olur. Bu son cümleden de anlayacağınız gibi ben bir mağdurum, evet! Aynı evde yaşadığım sevgili annem adeta yemekteyiz neferine dönüşmüş durumda. Bu durumun ne demek olduğunu kelimelerle anlatabilir miyim, bana o kadar itaat eder mi şu ufacık harfler, bilemiyorum, yine de deneyeceğim ki siz gardınızı alın, benim gibi olmayın.
Evimizin sultanı, uçan otoritesi, dişi kuşu annem bu programın en sadık izleyicisi belki de, hani ilk günden beri kaçırmadan izliyor desem-hattaizliyoruz-yalan olmaz, başım ağrımaz. İlk zamanlar ben müthiş bi öngörüsüzlükle “anne yaa, bırak allasen, tutmaz bu, izleme” nutukları atarken, ısrarla ve ısrarla ekran başından kalkmayıp, “bak ne güzel tarifler alıyorum, aa” diyip-kiburadaanneminnekadarsafineyeniyetliolduğunugörüyoruz-beni susturuşları hala aklımda. Gel zaman git zaman ben de ona eşlik etmeye başladıktan sonra işler de karışmaya başladı, bunu fark ettim. Evde bir naim, bir nil, bir hasan muhabbeti dönmeye başladı ki aman allahım. Hayır işin garip kısmı, hiç istenmeme rağmen bu muhabbetleri döndürürken feci bi zevk almamdı. Hani tecavüz, kaçamama, zevk almaya bakma olayı bi nevi. Bi süre sonra olaylar iyice çığrından çıkmaya başladığı zaman, artık geri dönüş için çok geç olduğunu söylememe bilmem gerek var mı?
Annem mutfakta.. kendi kendine konuşuyor. Usulca yanına sokuluyorum, duyduğum cümle beni kedi görmüş fare kıvamına getirmeye yetiyor; “cıkcıkcık canan hanım, yemeği, tattığınız kaşıkla karıştırmaya utanmıyor musunuz?” hem sorup hem cevaplama yeteneğine hayran kaldığım annemin verdiği cevap şu oluyor; “şimdi laf söylerler, aynı kaşık bilmem ne, aman sanki kendileri 100 tane kaşık kullanıyor”
Noluyoruz lan? Hayır bi de ben de anneme uymaya başlıyorum o noktadan sonra. Acayip bi çekim etkisi ile yemekteyiz uydumuz oluveriyo. Masada yemek bekliyorum-nekadartembelimannemyapıyobenyiyorumevetpisimben-ağzımdan dökülüveren şu cümlelere hayret ediyorum; “ama olmaz ki bu kadar ağır servis yapılmaz ki canan hanım, üstelik masada bardak eksik cıkcıkcıkc” kabus bitti sanıyorsanız çok yanılıyorsunuz sayın okuyucu, çook! Akşam baba geliyor, elinde bi paket, piyuuuu, tatlı almış, hem de künefe-bayılırımkiben-hemen tabaklara konuyor, yenmeye başlıyor. Gecenin bombası annemden geliyor; “ama alici’ğim keşke kendin yapsaydın, hazır tatlı insanı kandırmak gibi oluyor, el emeği başka.” Bu cümleden sonra iflah olmam ben diye düşünürken uykuya dalmışım. Gecenin ortasında bir el boğazımı sıkar gibi oldu, çığlıklarla uyandım. Rüyamda Adanalı Selbi beni boğmaya çalışırken, Nil keman çalıyor, Naim de şarkı söylüyor üstüne Hasan elinde bir bardak su tutup “çeşme suyu en sağlıklısı, ölürken bari içiriverin” diye bağırıyordu.

Evet, yemekteyiz psikolojimi(zi) bozdu, farkında değiliz..

kremalı brokoli çorbası

2009-01-17T18:07:00.007+02:00

ev-vett! sonunda çok merak edilen tarifi başta kaldırımmühendisi olmak üzere herkes için veriyorum. ama önce biraz laflayalım çorba hakkında :)

tarifi araştırırken patatesten tutun da, salçalı ekmeğe kadar bissürü alakasız malzeme eklenebildiğini gördüm. en beğendiğim tarif şu:

ilk önce brokoliyi (miktarı sizin açlığınızla doğru orantılı olarak değişiyor tabii, yarım kilo diyelim hadi biz. açım, evet.) az miktarda suyla haşlayın ve süzün. brokolilerin haşlandığı esnada, başka bi' tencerede ince doğradığınız soğanları (ki bu benim en beceremediğim kısmı) ve sarımsakları tereyağında pembeleştirin. (tarifte tereyağı diyor yani, ama benim pek tercihim diil, daha hafif yağlarla konseptine daha uygun ve daha güzel oluyor.) tam o sırada, unu da ekleyin ve kavurun.
kavurduktan sonra, bi' paket krema (yarım kilo için bu) ve su ekleyin. (su göz kararı artık, çorbanın kıvamını nasıl istediğinize göre.) hemen sonra, brokolileri ve tuzunu (bulyon da olabilir tabii, hatta bence daha bile güzel olur) da ilave edin. ve sonuna geldik, çorbayı blendırdan geçirin ve kaynatın.

hem-men anlayabileceğiniz gibi en beğendiğim tarif olmasının sebebi en kolayı olması. yemekteyiz'deki bi' adam da böyle yapmıştı. (linkteki fotoğrafın altında kendi yorumu da varmış bu arada)

ve şimdi sırada benim kremalı brokoli çorbam, buyursunlar..

evet buydu, ne sanmıştınız ki..

5000 sms

2009-01-16T22:24:00.008+02:00

gecenin bi' yarısı, ertesi günün başlangıcı daha doğrusu gözlerim fal taşı misali monitöre bakarken yine, insanların en çok isimlerine tepki verdikleriyle ilgili bi’şiler geldi aklıma. kimbilir ne zaman okuduğum bi' entry filan belki de, kitap bile olabilir hatta. her neyse.. kaza geçirmiş şoktaki insanlara ismiyle hitap etmeyi önemli buluyor doktorlar hastaların bilinçlerini kaybetmemeleri adına. bilinçlerini kaybetseler bile ismi insanı yaşama bağlayan bi’şi oluyor bi’ nevi, insan ismine tepki veriyor duyunca, tepki verdiği tek şey oluyor hatta. bazen adımı duydugumda o kelimenin bana karşılık geldiğini, bunun ne tuhaf olduğunu filan düşünüyorum. hepimiz birer kelimenin altını doldurmuş oluyoruz hayatta, beni tanıyan insanların kafasında ismimi duydukları anda oluşan bi' imaj var benimle birlikte. bi’ kelimenin yazılışının ya da yanyana gelip de adımı oluşturan harflerin karşılık bulduğu seslerin bi’ ben imajı yaratması çok acayip. yani o sadece bi' ses ya da bi görüntü nihayetinde, ve benimle ilgili kılınmış olunması benim elimde olmadan gerçekleşmekte. üstelik benim adımın yazılışı çok komik mesela, harfler filan yan yana gelince böyle.. aslında bi' bakınca bütün harfler çok komik. klavyedeki harflere tek tek bakmaya başladım şu anda, hangisine baksam bi' diğeri büyüyor sanki ve ben büyük olanına bakmaya çalışırken kaçırıyorum, karıştırıyorum filan. ahah, yok canım, bişi söylemeye çalışmadım, biraz bulanık beynim, uykum var zira. bi’ de keyfim yok pek, biraz yok ama, çok yok diil..

Göründüğümden daha güçlüyüm ben, biliyorum; sandığınızdan da. çok denedim hem başka seferlerde, hemen toparlayıveriyorum kendimi, hatta belki de hiç dağılmıyorum. üzülsem de düzeltiveriyorum çabucak, benimle ilgili ihtimallerin hepsi, hepimiz öğrendik bunu dimi daha küçükken şu anki halimizden? evet, öğrendik. ,ama ben toparlanıvermek istemiyorum bu sefer, toparlanmama gerek bile kalmasın istiyorum. Ben bi’şi yapmasam da olsun, zaten değişmesin ki diye kıvranıyorum. her şey aynı kalacakmış gibi göründüğünde hayatın aslında ne kadar da değişeceğini biliyorken, o değişimin başkasının değişiminin ihtimalleri üzerinden ihtimaller yaratarak şekillenecek olması, yeni bi’şi olmasının heyecanından ziyade daha memnun olmayacağının bilinciyle korkunun ötesinde huzursuzlugu da beraberinde getiriyor. ayrıca ben beğenmedim bu sahneyi, inebilir miyim? ya baştan çekelim ya da değiştirelim. olmazsa, durup alkışlarım ben hepin/mizi, ayakta hem de. olmaz mı dedin? olur, peki o zaman yapmak zorunda olduklarımla yapamamakta olduklarımın yerleri değişse mesela? elimde olmayan imkansızlıklar elimde olur hale gelse, zaman geçse ama aslında hiç geçmese. olmaz mı sence?

ps: 27 Ocak 2008 Pazar, 4:59:00' da yazmışım. nerde dursun bilemediğimden, burda dursun dedim. şu an hatırlıyorum bu arada o kitabı.

İ. Hero

2009-01-16T14:06:00.013+02:00

Hürriyet.com'da gördüm dün haberi. Spiderman'in yaratıcısı Stan Lee, Thom Creed isimli dünyanın ilk gay kahramanını çizecekmiş. şöyle bi'şi bekliyorum ben:

tinky winky kalın sesi süslü çantasıyla ortalarda gezerken, bi' çocuk olarak çok garip geliyordu bana. 'sesi niye kalın kadınsa' diye düşündüğümü hatırlıyorum. şimdi Thom Creed sevimli geliyor. alışıyor muyuz ne :)

merak edenler için, daha fazla ayrıntı şurda var.

Cevaplar Recep'i

2009-01-16T01:20:00.008+02:00

andromeda: scherzi saçını mavi siyaha boyatsın mı?
recoş: bak, ben buna gülerim. ben buna gülerim, böle güldürtme beni 'hipuhuhuhu'(gibi bi şe)

hadi olum!

kıvırma aklına ilk geleni yaz.

andromeda: ben güzel miyim recoş?
recoş: bence hiç tereddüt etme.

pppptttttpppututu. sıkıldıığam!

andromeda: blogumuz cok guzel olcak diye düşünüyorum, ne diyosun?
recoş: benden sana abi tavsiyesi bu konularda çok emin olma.

hadi olum!

andromeda: kırmızıdenizyıldınızı'na mavi kolyemi veriyim mi recoş?
recoş: alkından bile geçiriyim deme, aklından bile bu formatı geçirme. kontrol alt dileyt traş de, tamam mı.

kıvırma aklına ilk geleni yaz!

andromeda: sence mercimek şişko patates olma yolunda ilerliyo mu?
recoş: şimdi ordan onun yüzde 18ini alska ona bölsek çarpsak çıkarsak.. yüzde 51 bu iş olcak.

sen beni neden bekletiyosun ha. neden bekletiyosun! hızlı davran, atik ol, çevik ol!
hadi olum!

andromeda: scherzi dünyaca ünlü bi' müzisyen olcak mı?
recoş: bu soruyu bana sorma, git insanlara sor. yürü git babana sor.

hadi olum!
-tamam abi- (saygı duymaya başladım artık)

andromeda: mercimekle if'yi kurabilcek miyiz?
recep: heeaa bak şimdi bunu ben de bilemedim ya, bekler misin bi canım. salih abi salih abi! arkadaşın sorusunun cevabı naolcak. olmuyo mu. ha, olmuyomuş.
(2 kere sordum)

ppppttuuu. sıkıldım!

kızgın andromeda: y.rr.k var yer misin?
recep: aynı soruyu ben sana sorsam ne dersin? gel rolleri değişelim!

ehm..

hadi olum!

andromeda: mercimek-scherzi-andromeda yüz yıllık arkadaşlığı gerçek olcak mı?
recoş: ben hissederim arkadaş, o yüzden hissederim, temiz kalpli insanım ben. sen de öylesin belli. klavyeye dokunuşundan belli, o yüzden bu iş olacak.

andromeda: sapsarışın mı olıyım, az sarışın mı yoksa? böle mi kaliim ya da? turuncu da olabilir?
recep: a mı diim? b mi diim? c mi diim? d mi diim? ne diim? sen olsan ne dersin?

sen beni neden bekletiyosun lan?!

andromeda: tanrı var mı?
recep abi: bu senin sorduğun soruyu kimse bilemez ki.. ben bile bilemem yani

hadi olum!

burda bıraktım, söylicek söz bulamadım.. saygıyla eğiliyorum ve nerdeyse inanıyorum :)
hiç değiştirmeden yazdım cevapları sahiden, süper denk geldiler :)

ps: kırmızıdenizyıldızı, kusura bakma, recep abi öle diyo :)

ps2: başlığa tıklarsanız siteye yönlendirileceksiniz.

atılır mıyız oyundan benzemezsek onlara?

2009-01-15T17:42:00.005+02:00

“Atılır mıyız oyundan benzemezsek onlara?”

Harun(mor ve ötesi) soruyor, atılır mıyız oyundan benzemezsek onlara? Cevap veremiyorum. Hayat bir oyun mu sahiden yoksa yaşanabilecek en büyük gerçeklik de biz mi ciddiye almıyoruz, bilemiyorum. Bu şarkıyı dinlerken nedense aklıma, andromeda geliyor. Dışarıdan bize bakan insanların hakkımızda ne düşündüklerini düşünüyorum. Daha geçen gece “ikimize de blablabla diyecekler bıkbıkbık diye konuşurken, neden bu soruyu sormayışım geliyor aklıma; atılır mıyız oyundan benzemezsek onlara? Soru soruyu doğuruyor, tekrar soruyorum; onlar kim? Ya da diyorum ki, atılırsak bu oyundan ne olur? Hayatı oyun gibi yaşamayı öğrenirken birlikte-yadaohepböyleydibenonunlaöğrendim-hiçbişeyi umursamadığımız ya da umursamaz göründüğümüz günlerde yanımızda olan, sağduyu sahibi, bize piyano bile çalan bi de erkeğimiz vardı.
Kıskanılacak bi dünya yaratmışız kendimize bunu fark ediyorum. Değişik bi dostluğumuz var biliyorum. Neler yaşandıysa şimdiye kadar hepsi bizi bugünkü dostluğumuza kadar getirmek içinmiş anlıyorum. Bu dünyanın gerçekliğine uymazken yaşadıklarımız, paylaştıklarımız aslında en gerçek anların beraber güldüğümüz, eğlendiğimiz, tartıştığımız anlar olduğunu büyük bi farkındalıkla dile getiriyorum. Hani hep geyiği yapılır ya hiç kopmayız yıllar sonra da görüşürüz falan diye bölesine klasik bi cümle söylemekten itina ile kaçınıyorum aslına bakarsanız ben üçümüzü de yıllar sonra meselayaşsöylemektenkaçınılansöylenirsedehepküçüksöylenenzamanlarda-hala var olursa küçük beyoğlunda şıpsevdi içerken, ya da mihrimah sultan’da miller soyarken ve hala inatla ve inatla hayata gülümseyip, şakalaşırken hayal ediyorum hatta söylediklerim çok mükemmel geçmiş bi konser sonrası ellerimiz kızarana kadar scherziyi alkışladıktan sonra, kutlamak için yaptığımız aktiviteler bile olabilir. İşte gerçek merschmeda dünyası budur, bu yazı da geç kalmış bi hoş bulduk blog yazısıdır.

p.s: şarkı gerçekten çok güzel, dinleyelim :)

“Kız gitmiş en güzel, en hafif giysisini giymiş, oğlan renkli bi dünya boyamış, kapkara kapılar..”

muzaffer uzunkaya-3

2009-01-15T13:24:00.004+02:00

kendisini tanıdıktan sonra fark ettim ki, çok daha önce tanısaymışım hayatım çok daha kolay olabilirmiş.

ezan sesleri: anneannemin ablası, yani annemin teyzesi 3 yaşındayken kısa etek giyiyorum diye söylenip bi' sebeple bu sebeple beni sabahın köründe uyandırmaya çalıştığında (zaten kendisini çok görmedim, tanımadım), (yatmadan önce bi' kere bu şiiri okusaydım, sanıyorum beni uyandırmazdı),

fındık: ilkokulda yerli malı haftası'nda 'yerli malı yurdum malı herkes onu kullanmalı' diye bi' solukta okunan şiirlere alternatif olarak,

annelerimiz: yine ilkokulda, hayat bilgisi dersinde,

ahlak çöküyor: ortaokuldaki tutucu inkılap tarihi hocamla ilişkilerimi düzeltmekte,

ah yalan dünya, ah fani dünya: çok uzun bi' duayı bi' türlü ezberleyemediğim için yine ortaokulda üstüme çok gelen din kültürü ve ahlak bilgisi hocası'ndan kurtulmak için 'onu bilmiyorum, ama bakın ben ne biliyorum' diyerek tüm şirinliğimle,

eşref bey: hayata karşı tavrımda,

tüketimden gelen güç: üniversite birinci sınıfta ekonomi dersinde,

artık çok çalışacağız: geçen haftalardaki structure of turkish economy dersinin ödevinde,

bu vatan: business finance dersinde finansal analiz raporu hazırlarken araya sıkıştırılmış bi' şekilde

kullanabilirdim bu şiirleri sevgili okuyucu. ve dalga geçmiyorum. geçen hafta tanımış olsaydım kendisini, ödevimin sonuna 'appendix for fun' kısmı yapar, sunumun da 5 dksını bu güzide şairimizin konuyla ilgili eserleriyle geçirirdim, sunumum oldukça eğlenceli olduğu için alacağım ekstra puanlar da cabası. neyse 'geçmişe hayıflanmak yerine yarınalara bakalım' diyor ve bu yazıyı kendisini ciddiye almayanlara ithafen kendisinin 'asla mutlu olamazsın' adlı eseriyle noktalıyorum:

dünya senin olsa,
her istediğin yapılsa,
bil ki huzur bulamazsın,
asla mutlu olamazsın.

yaradan öyle yaratmış,
kainata ismini yazmış,
onunla huzur bulunur,
onunla mutlu olunur.

o varken kalbimizde,
her yer cennettir bize.
her varlığı severiz,
çünkü o yarattı deriz.

varlık ile yokluk birdir,
bir tek o yeter bize.
verirse o vermiştir,
rahmetle bakar hepimize.

kalbin zengin olunca,
artık fakirlikten korkma.
çünkü imtihan yeri dünya,
varlıkta şükürle,
yoklukta sabırla.

yaradan’a inanmadıysan,
başını secdeye koymadıysan,
hak’ kın (c.c) ismini anmadıysan,
asla mutlu olamazsın.

bir hastaya varmadıysan,
yetime el uzatmadıysan,
insanlara faydalı olmadıysan,
asla mutlu olamazsın.

devlet’e vergini vermediysen,
ona borcunu ödemediysen,
yetimin hakkını yediysen,
asla mutlu olamazsın.

02.12.2007

şebinkarahisar-giresun

muzaffer uzunkaya

Muzaffer Uzunkaya-2

2009-01-13T23:31:00.004+02:00

sevgili andromeda'nın girizgah yaparak konuyu aydınlatma çabası pek yeterli olmamış gibi geldi bana. ben de bu konu-kikonudeğilpardoninsan-hakkında bişiler karalamak istiyorum lakin asıl aydınlatıcı açıklamayı yapacak kişinin sevgili scherzi olduğunu da koyu renk harflerle belirtiyorum. çok değerli şair muzaffer uzunkaya hayatımıza dün gece aniden giriverdi. okuduğumuz şiirler dimağmızda müthiş bir tat bırakırken gece 03.30 sularında uykuya dalarken bile aklımda o'nun yürüyelim arkadaşlar isimli şiiri vardı. ruhumu sakin, yeşil ormanlarda, fındık bahçelerinde dolaştırırken birden adliye koridorlarına, oradan çekip alıp öbür dünyanın kasvetli havasına adeta sürüklemiştir. biz-andromedascherzimercimek-olarak kendisini sevgi, saygı ile kucaklıyor, yeni şiirlerinden bizi mahrum etmemesini temenni ediyoruz.

muzaffer uzunkaya-1

2009-01-13T12:49:00.004+02:00

kendisi hakkında blogun diğer dandik yazarları skertzi ve mercimek'in de yazmak isteyeceğini bildiğim için ilk partını almış gibi görünmek istedim.

muzaffer uzunkaya, giresun star internet cafede yıldızı parlamış bir şair olup henüz o kadar tanınmamakla birlikte belki de sayemizde hakettiği popülerliğe ulaşır diye düşünmekten kendimi alamıyorum.

şiire farklı bi' bakış açısı getiren bu yeni yenilikçi şair ( belki de o kadar yeni diildir?) sabah sabah neşe kaynağım olmakla birlikte, bana 'keşke daha önce tanışsaydık' dedirtmiştir. gerek şiirdeki forum tarzı düzenlemeleri, iki farklı düşünceyi tek şiirde karşılaştırması, şiirde ders verme sanatı ve şiirde anı anlatma tarzı ona özgü ve yenilikçi atılımlardır.

ilgili linkte tamamını bulabilirsiniz, ama ben bu kadar bahsetmişken bir şiirle bitirmezsem çatlarım :)

muzaffer uzunkaya'nın da dediği gibi, hepinize mutluluklar diliyorum!

Mutluluklar Diliyorum

Şebinkarahisar'dan geliyorum,
Son anda yetiştim düğüne.
Birlikte pozlar verdiniz,
Birbirinize yakıştınız.

Mutluluklar diliyorum,
Esenlikler diliyorum.

Sevgi kalpte açan çiçek,
Onu korumaya almak gerek.
Çok narindir çabuk solar,
Kalplere mutluluk salar.

Mutluluklar diliyorum,
Esenlikler diliyorum.

Bir yastıkta kocayın siz,
Sevdikleriniz bunu ister.
Ömrünüz geçsin kedersiz,
Yaradan'ım bunu göster.

Mutluluklar diliyorum,
Esenlikler diliyorum.

13.08.2006 Otel Hancılar Şebinkarahisar-Giresun

Muzaffer Uzunkaya

bugün blog için ne yaptım?

2009-01-12T00:20:00.006+02:00

yazımın başlığından da anlaşılacağı üzre, bugün blog için ne yaptım diye sorduğumda, vicdan azabı çekmemek, "ben de bi yazı yazdım, yayınladım, üstüne üstlük virgül bile kullandım" demek için yazıyorum şu an. aslında tam da öle değil, biliyoruz ki biz bu blogu canımız ne isterse yazmak için açmadık, bi gündem konumuz vardı mesela, internetmiş, yok vindovsta karşılaşılan garip programlarmış, yok bilmem ne.. benim sevgili, çok değerli ekip arkadaşlarım, cumhuriyetimizin en kutsal vatandaşları zaten yazılacak şeyleri yazmışlar e bana da burda düşen şe, saçmalamak oldu ki, bu kadar akıllı(!) uslu(!) insanın arasına bi tane de saçmalayan biri gerekiyo di mi? ben teknolojiden anlamam, vindovsta hali hazırda bulunan bi programı kullanmak yerine onu 2 saat arayıp, üstüne üstlük sonra vindovstaki programı kullanınca, kendi saçmalığıma yanmam, ama yanan bi canım arkadaşıma da koyver, sen bitanesin demekten geri kalmam. o sebeple burada gündem konumuza değinmiyorum. hakkımda çeşitli iddalar atılmış, beni okurken boğulacağınız söylenmiş, edilmiş. ayıptır, yazıktır, günahtır. yine de diyorum ki sevgili yoldaşlarım, gelin birlik olalım, bu iddaların aslı astarı olmadığını hep birlikte gösterelim, ben yazayım, siz okuyun, boğulmayın, yaşamaya devam edin.

eyy andromeda, eyy scherzi;

bugün blog için ne yaptınız?

e hayırlı uğurlu olsun, ne diim.

2009-01-10T03:42:00.004+02:00

fonda müzik çaldırıyım istiyorum şu an, ama nası yapıcam bilemiyorum. video ekleme gibi diil de, siz okurken mojo love çalsın istiyorum fonda, ama olamıyor sanırım. neyse siz açın kendi winampınızdan.

açtınız mı? tamam o zaman..

ne? yok mu? arayın bulun canım alla alla yaa.. sanalalemdeherşeyelinizinaltındaikitıkötedeykenbunetembellik!

( bkz: okurken boğulayazmak )

özür dilerim, ama ilerde bana teşekkür edeceksiniz. mercimek'in virgülsüz yazılarını nefesalmadannerdeduracağınızıbilemedenokuyacağınız için bu bi' ön alıştırmavari bi'şiydi.

bu blog niye vardır? tamamen kendi canımızın istediği şekilde; markalar, ürünler, siteler vs hakkında atıp tutabilmek için.

hadi başladık biz, öpüldünüz!